1 Përgënjështrimi i Hazimiut dhe keqkuptimet e Gulatëve Hazimije ‘Isa ibn Ebi ‘Abdullah 2 Përmbajtja Prezantimi 3 Ahmed ibn ‘Umer el-Hazimi, Bidatçiu 7 Një Nga Më Të Largëtit Nga Xhihadi 9 Në Fenë E Shokut Të Tij Të Ngushtë 11 Arsyjet E Pavlefshme Dhe Kontradiktat 16 Dije E Prishur 18 Mileti i Ibrahimit 21 Ne Jemi Pasues Dhe Jo Sajues 23 Një Bidat i Mu’tezilive 28 Keqkuptimi i Parë 30 Keqkuptimi i Dytë 33 Keqkuptimi i Tretë 36 Keqkuptimi i Katërt 37 Keqkuptimi i Pestë 38 Keqkuptimi i Gjashtë 44 Një Përpjekje e Dëshpëruar 50 Konkluzion 55 3 Prezantimi Në të vërtetë, të gjitha lavdërimet i përkasin All-llahut. Ne e lavdërojmë Atë, kërkojmë prej Tij ndihmë dhe falje. Ne kërkojmë strehim tek All-llahu nga e keqja e veteve tona dhe nga e keqja e veprave tona. Kë All-llahu e udhëzon, askush nuk mund ta devijojë. E këdo që All-llahu e lë të humbë, askush nuk mund ta udhëzojë. Dëshmoj se nuk ka asgjë të denjë për adhurim përveç All-llahut, i vetëm dhe i pa shok. Dhe unë dëshmoj se Muhamedi është Rob dhe i Dërguar. Dhe në vijim... Në betejën e vazhdueshme të zemrave dhe mendjeve e cila filloi kur njeriu i parë u vendos në tokë dhe do të zgjasë derisa All-llahu ta trashëgojë atë, shfaqen individë të devijuar dhe sekte të devijuara me ideologjinë e tyre devijuese, zakonisht në një rrugë të shkëlqyeshme dhe mënyrë mashtruese në mënyrë që të mbulojnë realitetin e çështjes së tyre. Shpejtojmë përpara në kohën tonë, dhe ky fakt dëshmohet dhe nuk ka nevojë për sqarime të mëtejshme. Një situatë specifike lindi kur u duk se kishte një boshllëk për tu mbushur. Pasi punëtorët dhe dijetarët e vërtetë dhe studentët e dijes në Gadishullin Arabik ose u vranë ose u burgosën, sikur Nasir el-Fehd; ‘Ali el-Hudejr; Faris ez-Zahrani; ‘Abdul-‘Aziz et-Tuvejli’i; Sultan el-‘Utejbi; dhe të tjerë, ose ia arritën të bëjnë hixhret, sikur Ebu Malik et-Temimi; ‘Abdullah er-Reshud; Ebu Enes esh-Shami; Ebu Sufjan el-Azdi; dhe të tjerë, për ta mbushur atë zbrazëti shumë koka të devijuara papritur u bënë shembull për tu ndjekur në dije. Disa madje filluan të mbështesin ata që ishin ulur në prehrat e tagutëve , 4 duke u ndalur nga xhihadi pa asnjë justifikim, si shembull për tu ndjekur dhe zëra të xhihadit ! Dy individë të tillë që kishin veshur këtë xhybe dinake ishin ‘Abdul-Aziz et- Tarifi 1 dhe Ahmed ibn ‘Umer el-Hazimi. Fokusi ynë këtu është tek ky i fundit. Qëllimi jonë, me lejen e All-llahut , është të hedhim dritë mbi realitetin e këtij individi të devijuar dhe se ai nuk është dikush që duhet besuar në lidhje me fenë e dikujt. Kjo është veçanërisht e vërtetë për ata të cilët All-llahu i ka mëshiruar dhe i ka udhëzuar duke i larguar nga dijetarët e tagutit , kanë marrë xhihadin si rrugën e tyre, dhe bëjnë tekfir mbi tagutët e botës. Ne gjithashtu duam, me teufik nga All-llahu, të hedhim poshtë dhe sqarojmë keqkuptimet që sjellin, Hazimiu dhe gulatët (ekstremistë) injorantë. 2 Kjo nuk është një hakmarrje personale ndaj tij dhe as për shkak të ndonjë inati personal, përkundrazi, kjo është nasihah (këshillë) për U metin e Islamit dhe teuhidit Shejhul-Islam ibn Tejmije, All-llahu e mëshiroftë, tha në lidhje me udhëheqësit e bidatit të cilët promovojnë atë që bie ndesh me Librin dhe Sunetin: 1 Abdul-Aziz et-Tarifi është nga Sururijet dhe një "dijetar" i Tv-ve satelitorë të cilin felëshuesit në Sham e nderojnë, duke u dhënë atyre fetva për të luftuar muvahidët muxhahidë nën pretekstin se ata janë "Havarixhë". 2 Ne rekomandojmë që të lexohet “Silsiletu Ilmije – Zinxhiri i dituris në sqarimin e çëshjteve të metodologjis” , i botuar nga ne (më parë) për shkak të favorit të All-llahut, përpara se të lexojmë këtë, pasi do t'i referohemi përsëri gjatë këtij libri dhe t'i japim një bazë të fortë për tu ndërtuar. 5 “Prandaj, me të vërtetë, ekspozimi dhe sqarimi i realitetit të tyre, si dhe paralajmërimi kundër tyre, është i detyrueshëm në përputhje me pajtimin e të gjithë Muslimanëve . Deri në atë pikë që iu tha Ahmed ibn Hanbelit: "Cila është më e dashur për ty: që një njeri të agjërojë , të bëjë namaz dhe i'tikaf , apo që ai të flasë kundër njerëzve të bidatit ?" Ai u përgjigj, "Kur ai bën namaz dhe i'tikaf ai e bën atë për vete, por kur ai flet kundër njerëzve të bidatit ajo është më e dobishme për Muslimanët në lidhje me fenë e tyre dhe një lloj xhihadi fi-sebililah ...” 3 Dhe Ibn Rexhebi, All-llahu e mëshiroftë, pasi përmendi mënyrën e saktë që dikush duhet të ketë kur korrigjon një gabim, sqaroi: “Dhe i gjithë ky diskutim është për dijetarët e respektuar që merren si shembull për t’u ndjekur në Fe. Kurse për sa u përket njerëzve të bidatit dhe dalaletit (devijimit) dhe atyre që imitojnë dijetarët por nuk janë prej tyre, atëherë është e lejuar që të nxirret në shesh injoranca e tyre dhe të bëhen të ditura mangësitë e tyre me qëllim që të paralajmërohen ata që ndjekin njerëz të tillë.” 4 3 Mexhmu’l Fetava ,v. 28, f. 231 - 232. 4 El-Fark Bejne en-Nasiha uel-Ta’jir , f. 36. 6 Ahmed ibn ‘Umer el-Hazimi - Bid atçiu Ahmed ibn ‘Umer el-Hazimi, bidatçiu ( sajuesi ) është një prej kokave të shkollës së re, mund të thuhet, të Xhe mijeve që u shfaqën pasi Xhemijet e vjetër u shpërndanë dhe u zhdukën. 5 Për ta kuptuar, Xhemijet për të cilët ne flasim këtu është shkollë e mendimit, e ngjashme me një medhheb , që është "Selefi" pro-Saudisë. Ata e morën emrin e tyre nga Muhamed Aman el- Xhemij, i cili është dhe ishte i njohur për qëndrimin e tij të vendosur në mbrojtjen e qeverisë Saudite kur tagutët sollën kryqtarët në Gadishullin Arabik dhe filluan traditën e kritikimit të dijetarëve, studentëve dhe thirrësve të Ehlus-Sunetit që herët, për refuzimin e veprimeve të paturpshme të tagutëve . Kësaj shkolle - e vjetra më shumë - gjithashtu i është referuar emri më famëkeq: Medkhalijet (Rabijovcat), pasi Rabi ’el-Medkhalije është më i njohur se i pari (Muhamed Aman el-Xhemij). Shkolla e re e Xhemijeve, në të cilën Hazimiu është pjesë e saj e cila bie nën të, erdhën me disa deklarata të Ehlus-Sunetit në lidhje me imanin dhe teuhidin , të tilla si bërja e tekfirit të cilitdo që largohet nga kategoria e vepr imit, dhe e mushrikut injorant , por ndjek rrugën e vjetër të Xhemijeve në argumentim në mbrojtje të qeverisë Saudite, duke folur rrallë për realitetin e tavallit (aleancës) së tyre me kryqtarët ose për hukmin e kufrit në lidhje me qeverisjen nga ligjet e sajuara nga njeriu , dhe në braktisjen e xhihadit . Për 5 Të mos ngatërrohen me sektin e mirënjohur të Xhehmijeve. Seksionet e mëposhtme që flasin për Hazimiun janë marrë kryesisht nga një artikull i titulluar “El-Hazimi: Midis gjynahut të madh të ngecjes prapa dhe devijimit të xhemijeve”. 7 shembull, nëse Hazimiu do të fliste për ndonjë nga këto çështje do të ishte nga një fushë e thjeshtë teorike, pa asnjë lidhje me realitetet tona dhe pa zbatim; sikur regjimi saudit nuk është në një aleancë të hapur me kombet e kryqit dhe nuk zbaton ligjet e sajuara nga njeriu në shumë prej çështjeve të tij! Kështu që dikush mund të thotë se Xhemijet janë më të përgjithshëm në atë që ata janë që i përshkruhen Sel efizmit , ndërsa priren drejt dhe mbrojnë qeverinë Saudite, duke mos folur për kryqëzatën e ditëve moderne, duke mbajtur gjykimin e atyre që sundojnë me diçka tjetër përveç asaj që All-llahu ka zbritur vetëm në teori, dhe duke e lënë xhihadin obligativ duke pasur mundësi (për ta kryer atë) dhe (gjë) që ska arsyetim. 8 Një Nga Më Të Largëtit Nga Xhihadi Ndryshe nga kokat e tjera të devijimit - të tilla si Ebu Katade, et-Tarifi dhe Makdisiu - Hazimiu ishte një nga më të largëtit kur ishte fjala për temën e xhihadit , e lëre më të thërriste njerëzit për të kundërshtuar fushatën e kryqtarëve ose ta bënte atë vetë; lapsi i tij është po aq larg. Në vend të kësaj, i ngjashëm me Feuzanin dhe el-‘Auden, ai përqeshi të rinjtë e zellshëm që nuk duan asgjë më shumë sesa të sakrifikojnë veten në mbrojtje të Dinit të All-llahut dhe të kryejnë ‘ibadetin e xhihadit për Zotin e tyre. Hazimiu tha: “Sa njerëz sot nuk e përsosin namazin e tyre? Edhe nga rinia që e ngr enë flamurin e xhihadit , disa prej tyre nuk e kanë përsosur namazin e tyre dhe nuk e kanë përsosur abdesin e tyre. Ku jeni ju? Ku jeni në të mësuarit atë që është farz individual?” 6 Në kontrast me këtë, muxhahidi , Shejhul-Islam ibn Tejmije, All-llahu e Mëshiroftë, ka thënë: "Nuk ka asnjë detyrim më të rëndësishëm pas vetë imanit sesa t'i rezistosh armikut pushtues që kërcënon fenë dhe dunjan." Atëherë, ku ishte Hazimiu për gjithë këto vite në kryerjen, apo edhe mësimin dhe udhëzimin, të detyrimit më të rëndësishëm pas imanit, ose në të paktën inkurajimin e përgatitjes së tij? Ku ishte ai në të shpjeguarin të rinjve se xhihadi është farz individual? Në vend që të përmbushte bes ën që All-llahu u dha atyre që u është dhënë dituri për ta sqaruar të vërtetën dhe 6 Nga ligjërata e tij e 17-të, në shpjegimin e "Lumah el-Itikad" 9 për t'i ndihmuar besimtarët që të afrohen tek Zoti i tyre, Hazimiu përmbushi objektivat e tagutëve për të qenë një pengesë për bijtë e Ademit në rrugën e tyre për në xhihad . Disa prej Selefit kan përmendur: “Kush nuk bën xhihad për hir të All-llahut, do të bëjë xhihad për hir të Shejtanit . Dhe kushdo që është koprrac në shpenzimin e bindjes ndaj All-llahut, do ta shpenzojë atë në mëkat dhe në atë që nuk i sjell dobi. Dhe kush nuk ecën me hapa në bindjen ndaj All-llahut, do të ecë me milje në mosbindje për Shejtanin .” 7 Një nga dijetarët kryesorë të xhihadit në kohën tonë, Shejh el-Muxhedid Usame ibn Laden, All-llahu e Mëshiroftë, ka thënë duke folur për realitetin e atyre dijetarëve që mbeten mbrapa: “Pra, nga këtu, ne kemi nevojë për t'i bërë të rinjtë të vetëdijshëm se udhëheqësia nga dijetarët është e kënaqur me jetën e kësaj bote. Ajo ikën nga një detyrim i rëndë për shkak të neglizhimit të të cilit disa nga shokët e të Dërguarit të All-llahut ﷺ u kritikuan. All-llahu i Lartësuar sqaron në thënien e Tij (kuptimi): "Ashtu si ai kur të nxori Zoti yt nga shtëpia jote për të vërtetën, e një grup nga besimtarët nuk ishte i kënaqur." 8 7 Ed-Durer es-Sennije , v. 13, f. 174. 8 Tavxhihat Menhexhije. 10 Në Fenë e Shokut Të Tij Të Ngushtë Pejgamberi ﷺ tha , “Njeriu është në fenë e shokut të vet, prandaj le të ketë kujdes secili prej jush se me kë shoqërohet.” 9 Kjo pikë është e rëndësishme; mësuesi i Hazimiut i cili e mësoi atë dhe me të cilin ai u miqësua për 20 vjet, ishte një njeri me emrin Muhamed 'Ali Adem el-Ithijaubi, i cili është nga dijetaret e Xhemijeve dhe një mbrojtës i Rabi' el-Medkhaliut, 'Ali el- Halebiut, dhe të tjerëve. Për të dhënë një ide më të mirë se kush ishte ky shok i ngushtë i Hazimiut, gjithashtu një mbështetës i fortë i qeverisë Saudite; një herë u pyet për Rabije ’el-Medkhaliun dhe u përgjigj: “Ju mendoni se unë do ta ofendoj atë?... Shejh Rabi’-a erdhi tek unë dhe më tha:‘ O Muhamed ‘Ali Adem, unë të dua sepse ti i shpjegon librat e Sunetit Kjo ishte e mjaftueshme që ai të më donte. Ai më do mua, dhe unë e dua atë. Si ishte kjo? Ai është një selefi dhe është një nga dijetarët e Xherh uet-tadil (shkenca e lavdërimit dhe kritikës së transmetuesëve). Ata që e poshtërojnë për ashpërsinë e tij, atëherë atij (d.m.th. el-Medkhaliut) i paraprinte Selefi në atë.” Edhe Rabije el-Madkhaliu, kur u pyet për të tha: “Unë nuk kam parë askënd më të mirë se ai në prezantimin dhe shpjegimin e besimit.” Dhe për sa njerëz garanton Rabije el-Medkhaliu nëse nuk është i sigurt se është në të njëjtën rrugë të humbjes si ai?! Pra, shikoni me kë miqësoheni, vëllezër për All-llah. 9 Transmeton Ebu Davudi; dhe en-Neveviu ka thënë se zinxhiri i tij është sahih 11 Sqarimi i realitetit të Hazimiut më tej, është vetë Hazimiu kur ai deklaroi në një nga mësimet e tij, pasi e quajti Sa'd el-Fakih një Havarixh dhe ata që rebelohen kundër qeverisë Saudite si Havarixhë: “Ne kemi këtu, për shembull, një mbretëri (d.m.th. Arabia Saudite); nuk ka vend, nuk ka asnjë vend si ky vend. Lusim All-llahun që ta mbrojë atë. Këto komplote janë vendosur me qëllim që të prishin sigurinë e këtij vendi dhe ata kapen pas të këqijave të hapura. Po, ne nuk jemi të kënaqur me të këqiat (që ndodhin në këtë vend), asgjë nuk është e kënaqshme por si t'i trajtojmë këto të këqija? A dalim, protestojmë dhe mallkojmë? Kjo nuk është e saktë, ne përpiqemi ta korrigjojmë krijimin, dhe kjo është thirrja e të Dërguarve.” 10 Kjo ndërsa tagutët në gadishullin Arabik zëvendësojnë Sheriatin dhe ndihmojnë kryqtarët në luftën ndaj njerëzve të teuhidit . Shejh el-Muxhedid Muhamed ibn ‘Abdil-Vehab, All-llahu e Mëshiroftë, ka thënë: “Ata tagutë , në të cilët njerëzit besojnë, i lavdërojnë dhe i urdhërojnë njerëzit, nga njerëzit e jashtëm dhe të tjerët të njohur dhe të famshëm për të gjithë; ata të gjithë janë kufar dhe felëshues nga Islami. Dhe kushdo që argumenton për ta, ose qorton cilindo që bën tekfir ndaj tyre, ose pretendon se veprimet e tyre - edhe pse të gabuara - nuk i çojnë ata në kufër ; atëherë më e pakta që dikush mund të thotë për këtë mbrojtës është se ai është fasik Këshilla e tij nuk merret, as dëshmia e tij, dhe namazi nuk falet pas tij.” 11 10 Nga ligjerata e tij e 17-të në shpjegimin e Lumah el-Itikad. 11 Ed-Durer es-Senije , v. 10, f. 52. 12 Pra, shiko nga kush e merr diturinë, vëlla-njëhsues. Kjo çështje është ngritur kundër Hazimiut sepse disa nuk e dinë këtë rreth tij dhe sapo e panë atë duke u promovuar nga gulatët duke thënë se nuk ka justifikim me injorancë në aslu-Din dhe duke bërë tekfir adhuruesëve të varrezave. Sidoqoftë, kjo nuk është diçka e rrallë dhe është njësoj si dijetarët e tjerë që janë të butë me - ose e injorojnë - shirkun e pallateve, thonë se nuk ka asnjë justifikim të injorancës dhe bëjnë tekfir të adhuruesëve të varreve, madje edhe atyre që nuk bëjnë tekfir në ata, si për shembull Feuzani. Ata që e dinë fjalimin e Feuzanit dhe Hazimiut do të vërejnë ngjashmërinë e frikshme midis të dyve, me Feuzanin që ka më shumë njohuri; megjithëse felëshimi i Feuzanit është i qartë në krahasim me Hazimiun, i cili është një fasik bid atçi, dhe jo felëshues. Nëse dikush do të kundërshtonte këtë akuzë nën pretendimin se Hazimiu është penduar dhe është tërhequr nga mbështetja dhe mbrojtja e tij ndaj tagutëve , atëherë mësimet në të cilat ai i mbrojti ata nuk janë aq të vjetra dhe ndodhën pas kryqëzatës së shpallur nga Bushi - si dhe pasi tagutët në Hixhaz vazhduan një gjueti në vrasjen dhe burgosjen e dijetarëve dhe studentëve të dijes. Dikush akoma mund ta gjejë atë mbrojtje (të tagutëve ) në faqen e tij të internetit. Atëherë, ku është deklarata e hapur e pendimit? A nuk është e çuditshme që gulatët Hazimije i bëjnë tekfir njerëzve për çështje më pak se kjo, por për Hazimiun, ka justifikim pas justifikimi, për ironi. E gjitha për shkak të faktit se ai përputhet me bidatin e tyre në pretendimin se " tekfiri është nga aslu-Dini ". Ndërsa në të njëjtën kohë, sipas 13 bidatit të tyre se " tekfiri është nga aslu-Dini ", ata janë kufar për arsyetimin e Hazimiut për mosbërjen tekfir të tagutit kafir All-llahu i Lartësuar thotë (kuptimi): “Vërtet, ata që i fshehin argumentet dhe faktet që ne i kemi shpallur e pasi që ato ne ua sqaruam njerëzve në liber, të tillët i mallkon All-llahu, i mallkojnë edhe ata që mallkojnë. Përveç atyre që pendohen, që përmirësohen dhe që u shpjegojnë njerëzve (të vërtetën), të tillëve ua pranoj pendimin, se Unë pranoj shumë Pendimin, jam Mëshirues." 12 Imam Ibn Kethiri, All-llahu e Mëshiroftë, duke komentuar për këtë në tefsirin e tij tha: “Ky ajet i referohet atyre që pendohen për atë që kanë bërë dhe korrigjojnë gjendjen e tyre dhe kështu, ua shpjegojnë njerëzve se çfarë kanë fshehur.” Prandaj, kusht për pendimin nga fjalët e tij të mëparshme (dhe kjo nuk ka për qëllim të jetë një pendim nga rideja ) do të ishte t'u tregonte njerëzve pafajësinë e tij nga tagutët e regjimit Saudit pasi ai argumentoi për ta dhe erdhi në mbrojtje të tyre. Nuk mjafton të flasësh për çështje në përgjithësi kur mbështetja dhe mbrojtja e tij ishin të qarta dhe specifike. 12 Surja Bekare, Ajetet 159 - 160. 14 Justifikime Të Pa Vlefshme Dhe Kontradikta Disa përdorin fjalë në të cilat ai përmend kufrin e përgjithshëm të atyre që zëvendësojnë Sheriatin , por fjalët e tij nuk janë më të mira sesa dijetarët zyrtarë të tagutëve - të tillë si Feuzani , Salih Al esh-Shejh dhe të tjerë - të cilët bëjnë një përmendje të gjerë të tekfirit të atyre që sundojnë me tagutët dhe zëvendësojnë Sheriatin . Ndërsa në të njëjtën kohë e konsiderojnë regjimin saudit si Musliman, edhe pse ata sundojnë me tagutët dhe e kanë zëvendësuar Sheriatin në çështje të shumta! Ajo që është e sigurtë në lidhje me Hazimiun, është ardhja e tij në mbrojtje të tagutëve dhe tërheqja e tij është e dyshimtë, dhe parimi i mirënjohur thotë se dyshimi nuk e heq bindjen. Nëse dikush do të thoshte se ai ishte mukrah (nën dhunë) dhe për këtë arsye ishte i detyruar të fshehte kufrin dhe armiqësinë e tij ndaj tagutëve , atëherë pretendimi i mukrahut bie kur dikush është në gjendje të bëjë hixhret nga vendet e kufrit , por zgjedh që të qëndrojë në to. Hapja e këtij arsyetimi pa prova për Hazimiun hap derën për të gjithë. A i harron dikush udhëtimet e tij në Egjipt dhe Tunizi, pastaj përsëri me qetësi kthehej në tokat e sunduara nga tagutët ? A lejohet dikush të udhëtojë lirshëm kështu në kohën e sotme, (nga tagutët Saudit) përveç se për të përhapur helmin , korrupsioni n dhe për të mbjellë dyshime dhe keqkuptime - të tillë si el-Aruri, el-Arifi dhe el- Medkhaliu? Disa madje treguan se ai u thirr dhe u ftua të bënte hixhret por ai nuk pranoi, duke preferuar të "mësonte" nën hijen e tagutit 15 A e pa ai dhe ata që nxjerrin arsyetim pas arsyetimi për Hazimiun , a nuk e shohin se kur Shejh Sulejman al esh-Shejh, Hamad ibn 'Atik, Is'hak al esh- Shejh dhe të tjerët, thanë se është e detyrueshme për atë në darul-kufr të bëjë hixhret nëse ai nuk mund ta shaqë fenë e tij, dhe se është e detyrueshme ta shfaqim armiqësinë ndaj tagutëve - tagutët e popullit të tij para të tjerëve? Apo janë standarte të dyfishta, kontradikta dhe ndjekja e tekave të dikujt? Kontradikta më e çuditshme sidoqoftë nga Hazimiu, është lavdërimi dhe kërkimi nga All-llahu që të ketë mëshirë për Uthejminin, ndërsa sipas Hazimiut ai që nuk e bën tekfir atë që i jep ndokujt justifikimin e injorancës në shirkun e madh është një kafir absolutisht, dhe dihet se vetë Uthejmini beson se xhehli (injoranca) është një justifikim dhe pengesë e tekfirit në shirkun e madh! Kështu, sipas pretendimit të bidatit të gulatëve se ' tekfiri është nga aslu Dini ' Hazimiu është kafir për mos bërjen tekfir të Uthejminit, dhe kush dyshon në kufrin e Hazimiut është gjithashtu kafir ! Nëse jo, atëherë cili është gjykimi, sipas tepëruesëve, i atyre që nuk e bëjnë tekfir Hazimiun? Megjithëse ka me të vërtetë disa tepërues që e quajnë Hazimiun një mushrik , Vallahul-muste‘an 13 13 Refuzimi i bidatit se "Tekfiri është nga aslu-Dini" dhe përgënjeshtrimi i keqkuptimeve të gulatëve do të vijë së shpejti (më poshtë), me lejen e All-llahut. 16 Dituri e Prishur Prishja e diturisë së tij me fiskun e braktisjes së plotë të xhihadit farz individual, mosbërja tekfir e tij ndaj tagutëve , ardhja e tij në mbrojtje të tyre duke pretenduar se kjo është rruga e të Dërguarve dhe tallja e të rinjve për zellin e tyre në ngritjen e flamurit të xhihadit , është dëshmi e qartë se Hazimiu nuk ka kuptim të Fesë dhe as ndonjë kuptim të realitetit aktual. Muhamed ibn Sirin, All-llahu e Mëshiroftë, ka thënë, "Në të vërtetë, kjo dije është Fe, prandaj shiko se prej kujt e merr fenë tënde". 14 Prandaj, shqyrtoje realitetin e Hazimiut dhe shiko se nga kush e merr Dinin , akhil-kerim (vëlla i nderuar) Mos lejoni që bur gosja (e dikujtë) t'ju mashtrojnë, sepse burgjet kanë parë të tillë si Mursi, el-Aude dhe el- Arifi. Nëse ai do të kishte qënë ndonjëherë i sinqertë dhe mbi të vërtetën, ai do t’i kishte lënë vendet e kontrolluara nga felëshuesit dhe tagutët dhe do të kishte bërë hixhret 15 Muxhahidi, Shejhul-Islam ibn Tejmije, All-llahu e Mëshiroftë, ka thënë: “Thelbi i hixhretit është hixhreti nga e keqja dhe njerëzit e saj. Gjithashtu, është braktisja nga thirrësit e bidatit , gjynahqarët e hapët, dhe nga ata që përzihen me ta ose i ndihmojnë ata, duke përfshirë cilindo që largohet nga 14 Sahihu i Muslimit 15 Për më shumë në këtë çështje, shiko: “Silsiletu Ilmije – Zinxhiri i dituris në sqarimin e çëshjteve të metodologjis”, kap. 1. 17 xhihadi ndërsa ata nuk kanë ndonjë përfitim tjetër më të madh për ta bërë këtë. Kështu ai ndëshkohet nga ata duke e harruar atë , kur nuk po i ndihmon ata në punë të mira dhe devotshmëri (d.m.th., ai nuk braktiset në çështje të tilla si bashkimi për xhihad ). Pra, ai që bën zina, e bën gjynahun e popullit të Lutit (homoseksual), braktisësi i xhihadit , njerëzit e bidatit dhe pirësi i alkolit; çdo kategori e këtyre dhe përzierja me ta është e dëmshme për Fenë Islame. Askush prej tyre nuk ofron ndihmë; as me punë të mira, as devotshmëri. Prandaj, kush nuk bën hixhret prej tyre, atëherë ai do të linte atë që urdhërohet dhe do të shkonte drejt të ndaluarës. 16 Meditoni rreth asaj se si Shejhul-Islami, All-llahu e Mëshiroftë, bashkoi atë që braktis xhihadin pa asnjë justifikim me homoseksualët dhe zinaqarin. Pra, për tradhtinë e amanetit të tij, fshehjen dhe shtrembërimin e dijes së tij, risinë e tij në Fenë e All-llahut, për largimin e tij nga hixhreti dhe xhihadi , bëni hixhret prej tij dhe ndjekësve të tij injorantë. 16 Mexmu’l Fetava , v.15, f. 311 - 312. 18 Mileti i Ibrahimit All-llahu i Lartësuar thotë (kuptimi): “E kush largohet nga Mileti i Ibrahimit përveç atij që e mashtron veten?” 17 Ibn Kethiri në tefsirin e tij thotë: “(Do të thotë, ai) që bën padrejtësi ndaj vetvetes duke devijuar nga e vërteta, tek ligësia. Një person i tillë do të sfidojë rrugën e atij që u zgjodh në këtë jetë për të qenë një udhëheqës i vërtetë, që nga koha kur ishte i ri, derisa All-llahu e zgjodhi atë të ishte miku i Tij, dhe i cili do të jetë ndër të suksesshmit në jetën e fundit. A ka ndonjë gjë më të çmendur sesa devijimi nga kjo rrugë dhe ndjekja e rrugës së humbjes dhe devijimit në vend të kësaj? A ka më shumë padrejtësi se kjo?” Kështu që Mileti i Ibrahimit, Paqja dhe bekimet e All-llahut qofshin mbi të, është rruga e udhëzimit, dhe ai që e braktis atë është një budalla që nuk kupton . Dy grupe kanë shkuar kundër këtij mileti : njëri duke qenë lehtësues (lëshues) dhe e ka braktisur atë, dhe tjetri duke shkuar në një ekstrem dhe si pasojë e ka braktisur atë, ndërsa të dy përpiqen ta pretendojnë atë. Hazimiu dhe gulatët el-Hazimije, të cilët kanë ndihmuar dhe mbështetur tagutët në ngritjen e kësaj koke injorante, kanë tejkaluar kufijtë e Sheriatit , bënë risi dhe kanë shkuar në ekstreme në shpalljen e njerëzve të teuhidit si kufar mushrikin , Vallahul-muste'an 17 Surja Bekare, Ajeti 130. 19 Rrënja, siç mund të thot dikush, nga e cila burojnë këta mubtedi'ah (s ajues ) është pretendimi i tyre i pa dëgjuar dhe i pretenduar se " tekfiri është nga aslu- Dini ", dhe pastaj bazuar në këtë, ata bënë në mënyrë të gabuar tekfir absolut të gjithsecilit që përmbahet nga tekfiri i disa mushrikinëve , apo edhe Muslimanëve , sipas "' akl-it " (intelektit) të tyre, ose të quajtur me të drejtë epshit (të tyre). Pastaj ata ndoqën gjurmët e Mu’tezilive të Bagdadit në bërjen e tekfirit zinxhir. 18 Pra, nga këtu ne, me lejen e All-llahut , do ta hedhim poshtë këtë bidat dhe do të sqarojmë idetë e tyre të gabuara që ata përpiqen t’i formësojnë në "prova" në mënyrë që ato të fute n në bidatin e tyre. Por së pari, një parim i rëndësishëm në këtë çështje, dhe të gjitha çështjet e tjera të Fesë, duhet të kuptohen mirë për këdo që kërkon sinqerisht hakun 18 Sqarim nga publikuesi: Hazimijet shqipfolës janë ndarë në disa grupe, ku disa prej tyre janë tërhequr nga tekfiri zinxhir, të paktën në teori (në fjalët e tyre) edhe pse në praktik detyrimisht bëjnë tekfir zinxhirë. 20