1 RAFIKI KIPENZI MWANDISHI: ELIAS WAIBE 0711297530 2 SIMULIZI: RAFIKI KIPENZI Email : simulizizaeliaswaibe@gmail.com Group letu : https://whatsapp.com/channel/0029VbDx7z5KGGG8SX4nWx27 3 RAFIKI KIPENZI SURA YA 1 MWANDISHI: ELIAS WAIBE 0711297530 Asubuhi ya Jumatatu yenye baridi kali na ukungu mzito ilimkuta Amani akiwa amesimama mbele ya geti kubwa la chuma la Shule ya Sekondari Mlimani View, akiwa amebeba begi jeupe lililochakaa pembeni na viatu vyeusi vyenye vumbi la safari ndefu kutoka kijijini kwake. Upepo wa milimani ulimpiga usoni mwake kwa nguvu, lakini macho yake yalikuwa na mchanganyiko wa hofu kubwa na matumaini mapya ya kuanza maisha ya shule ya bweni mbali na mama yake mpenzi nyumbani. Darasa la Pili B lilijaa kelele nyingi za wanafunzi wakipanga madawati yao kwa haraka huku kengele ya kwanza ya asubuhi ikilia kwa nguvu na kelele kubwa. Mwalimu wa darasa alipomuita Amani ajitambulishe mbele ya wenzake wote darasani, sauti yake ilitetemeka kidogo kwa aibu na wasiwasi mwingi moyoni. Alisema jina lake ni Amani, anatoka kijiji cha chini ya mlima, anapenda sana hesabu na mpira wa miguu wakati wa jioni za mapumziko. Anastanzia alikuwa ameketi karibu na dirisha kubwa la darasa lenye mwanga, nywele zake ndefu zimefungwa mkia mrefu wa farasi kwa ustadi mkubwa, sare yake ikiwa nyeupe safi kama mawingu ya asubuhi ya mlimani View. Alimwangalia Amani kwa tabasamu la upole lisilo na kejeli kama wanafunzi wengine waliokuwa wakimcheka kimya kimya kwa dharau. Tabasamu lile tamu lilitosha kumfanya Amani ajisikie salama na kukubalika mara moja moyoni mwake bila hofu yoyote tena. Amani alielekezwa na mwalimu wa darasa kuketi kwenye dawati tupu lililo karibu kabisa na Anastanzia, jambo lililomfurahisha sana moyoni mwake kuliko kitu chochote kingine duniani. Siku hiyo ya kwanza ilikwenda haraka sana kwa sababu Anastanzia alimsaidia kila kitu muhimu shuleni bila kuchoka wala kulalamika. Alimwonesha maktaba kubwa ya shule, ofisi ya mkuu wa shule mwenye hasira, na mahali pazuri pa kununua maandazi matamu wakati wa mapumziko mafupi ya asubuhi. Msaada wake ulikuwa mdogo mdogo kwa macho ya watu wa nje, lakini ulikuwa na thamani kubwa sana kwa moyo wa mgeni aliyepotea katikati ya wanafunzi wengi wasiomjua kabisa. Urafiki wao ulianza kama mchezo wa watoto wadogo wanaokutana uwandani kwa bahati, bila mipango wala masharti magumu ya watu wazima wenye hesabu. Walicheka pamoja kwa furaha, waliandika pamoja darasani, na walilindana dhidi ya utani mkali wa wenzao darasani kila siku bila kuchoka. Wiki iliyofuata, Amani alishindwa kabisa kuelewa 4 somo gumu la Kiingereza kwa sababu mwalimu wa somo alifundisha haraka sana bila kurudia tena kwa wale waliochelewa kuelewa darasani. Anastanzia aligundua huzuni na hasira iliyojificha usoni mwake wakati wa mapumziko marefu ya mchana shuleni. Bila kuombwa na mtu yeyote, alichukua kitabu chake cha ziada na kuketi naye kimya chini ya mti mkubwa wa mwembe uliopo katikati ya shule karibu na uwanja wa michezo. Chini ya kivuli kizuri cha mwembe huo wenye majani mengi na matunda, Anastanzia alimfundisha Amani kwa sauti ya upole na uvumilivu mkubwa sana hadi Amani alipoelewa kila kitu alichokuwa ameshindwa asubuhi. Sauti yake ilikuwa kama dawa tamu ya moyo wake uliochoka kwa kutokuelewana darasani mbele ya wanafunzi wote. Alipomaliza kuelewa vizuri somo lote, Amani alicheka kwa furaha kubwa, na kicheko chake kizuri kilimfanya Anastanzia nae acheke pamoja kwa sauti ya upole na mapenzi makubwa. Kila jioni baada ya masomo ya kawaida kuisha na wanafunzi wengine kwenda kucheza mpira uwandani, wawili hao walikutana chini ya mwembe huo huo kwa mazoea yao mapya ya kila siku. Wakati mwingine walisaidiana masomo magumu ya hesabu na sayansi kwa bidii, wakati mwingine walishindana nani atamaliza kazi ya hesabu haraka zaidi kuliko mwenzake darasani. Wanafunzi wengine walianza kuwaita pacha wa Mlimani View kwa sababu hawakuachana kamwe popote walipoenda shuleni hapo mchana na jioni kwa pamoja. Lakini moyoni mwa Amani kulikuwa na kitu kipya kinachochipuka taratibu kila siku na usiku, kitu kizito kuliko urafiki wa kawaida wa wanafunzi wa shule ya sekondari. Alipomuona Anastanzia akicheka kwa sauti ya furaha na macho yake kungβaa sana, moyo wake ulidunda haraka ajabu kama ngoma kubwa ya shule wakati wa leba kuu. Alipomuona akiwa kimya na huzuni ya ghafla usoni mwake, alitamani kumkumbatia na kumfariji mara moja bila woga wowote moyoni mwake mdogo kabisa. Anastanzia naye alianza kuhisi mabadiliko hayo hayo moyoni mwake bila kujielewa vizuri ni nini hasa kinatokea kwake kimapenzi na urafiki. Alikuwa na marafiki wengi darasani mwake wa kike na kiume, lakini hakuna hata mmoja aliyemjali kama Amani alivyomjali kwa dhati na upendo wa kweli. Amani alimsikiliza kwa makini alipolalamika kuhusu kazi nyingi za nyumbani, alimsaidia kubeba ndoo nzito ya maji shuleni jioni, na alimlinda kwa nguvu dhidi ya wavulana wakorofi wa kidato cha tatu wenye jeuri kubwa. Siku moja ya Alhamisi yenye mawingu mazito mvua kubwa ya ghafla ilinyesha mchana, wanafunzi wote walikimbilia mabweni yao kwa hofu ya 5 kulowa. Amani na Anastanzia walibaki darasani pekee yao, wamekwama ndani bila mwavuli wowote. Dirisha kubwa lilikuwa likigongwa na matone makubwa ya mvua ya mlimani yenye baridi. Anastanzia alitetemeka kwa baridi, Amani bila kufikiria alimvua sweta lake la buluu na kumpa haraka. Mikono yao laini iligusana, macho yao yakakutana kimya, na penzi zito likaanza rasmi pale. 2 π¦π¨π₯π π¬π Mvua ilipoacha kunyesha ghafla, darasa la Pili B lilikuwa na harufu ya udongo mchanganyiko na chaki ya ubaoni, huku matone yakidondoka taratibu kutoka kwenye mabati ya darasa la zamani. Amani na Anastanzia walitoka nje kwa aibu kubwa, wakiwa wameshikana sweta moja la buluu lililowaunganisha pamoja. Wanafunzi waliokuwa wakichungulia dirishani mwa bweni lao walipiga kelele za mshangao mkubwa, na habari ya wawili hao kukwama darasani ilisambaa shule nzima kama moto. Kesho yake asubuhi mapema, walimu wote walianza kuwa na macho makali na maswali mengi kwa wawili hao, wakidhani wamevunja sheria ya kukaa darasani peke yao bila ruhusa ya mwalimu. Mwalimu wa nidhamu aliwaita haraka ofisini mwake, akiwa na fimbo ndefu mezani na uso mkali usio na tabasamu. Anastanzia alianza kulia kwa hofu kubwa, lakini Amani alisimama imara na kusema ukweli wote bila woga moyoni mbele ya mwalimu. Mwalimu wa nidhamu aliwatazama kwa muda mrefu sana kimya, kisha akatabasamu kidogo na kuwaachia kwa onyo kali la mwisho lisilosahaulika. Alisema urafiki wa dhati ni mzuri sana shuleni, lakini shule ina sheria zake lazima ziheshimiwe na kila mwanafunzi bila ubaguzi. Waliporudi darasani kwa aibu, wanafunzi wote walimshangilia Amani kwa ujasiri wake mkubwa, wakimuita shujaa wa Pili B. Anastanzia alimwangalia kwa shukrani kubwa na moyo uliojaa mapenzi. Tangu siku hiyo ya mvua, Amani alianza kumwandikia Anastanzia vijikaratasi vidogo vya siri wakati wa masomo ya boring darasani. Karatasi ya kwanza iliandikwa kwa mkono wake, asante sana kwa kuniamini siku ya mvua, wewe ni rafiki wa kweli wa moyo wangu. Anastanzia alijibu haraka kwa karatasi nyingine, wewe pia ni rafiki yangu kipenzi cha moyo, usiniache kamwe maishani. Karatasi hizo zilikuwa hazina thamani kwa mtu mwingine, lakini kwao zilikuwa kama hazina kubwa ya dhahabu moyoni. Wikendi ilipofika haraka, shule ya Mlimani View ilifanya mashindano makubwa ya michezo kati ya madarasa yote ya kidato cha pili kwa furaha. Amani alichaguliwa kuichezea timu yake ya Pili B mpira wa miguu uwandani, Anastanzia 6 alichaguliwa kuwa mchezaji hodari wa netiboli ya wasichana. Uwanja ulijaa shangwe kubwa za wanafunzi wakipiga kelele, vuvuzela zikilia kwa nguvu, na walimu wakipiga filimbi kali. Amani alipokuwa uwandani akicheza, macho yake yalikuwa yakimtafuta Anastanzia kila dakika. Mechi ya mpira ilikuwa ngumu sana na ya kusisimua, timu pinzani ilikuwa na wachezaji warefu na wenye nguvu kubwa kuliko wao. Amani alijeruhiwa goti lake la kulia dakika ya sabini, damu kidogo ikitoka, lakini aliendelea kucheza kwa moyo kwa sababu aliona Anastanzia akimshangilia kwa sauti kubwa kutoka pembeni mwa uwanja. Alifunga goli la ushindi dakika ya mwisho kabisa, na uwanja wote ulilipuka kwa furaha na kelele. Anastanzia alikimbia uwandani bila kujali walimu, akamkumbatia Amani mbele ya kila mtu. Kukumbatiwa huko kwa hadhara kulizua minongβono mingi sana shuleni, hasa kwa wasichana wa kidato cha tatu waliokuwa wakimpenda Amani kimya kimya kwa muda mrefu. Mmoja wao aliyeitwa Neema, alianza kumchukia Anastanzia kwa wivu mkali usio na kifani na chuki ya moyoni. Neema alianza kupanga njama chafu ya kuwatenganisha kwa kutumia uongo na chuki kubwa. Alimwambia mwalimu wa darasa kwamba Amani na Anastanzia wanapanga kutoroka shule usiku kwenda mjini. Habari ya uongo ilipofika haraka kwa mkuu wa shule mwenye hasira kali, walinzi waliwekwa kila geti la shule usiku kucha, na wawili hao waliitwa tena ofisini usiku wa manane kwa hofu. Mkuu alikuwa mkali sana usiku huo, alisema shule ya Mlimani View haiwezi kuvumilia wanafunzi wanaoharibu nidhamu kwa mapenzi ya shule ya ujana. Amani alijaribu kujitetea kwa ukweli, lakini Neema alikuwa ameshatengeneza ushahidi wa barua za uongo zilizoandikwa kwa majina yao wawili kwa ujanja. Anastanzia alianza kulia kwa uchungu mkubwa, akiogopa kufukuzwa shule na kurudi kijijini kwa aibu kubwa kwa wazazi wake masikini. Amani alimshika mkono wake chini ya meza ya mkuu kwa siri, akamkandamiza kwa nguvu ya kumtia moyo usiogope mpenzi wangu. Kisha akasimama imara na kusema kwa sauti kubwa na ujasiri, sisi hatujafanya kosa lolote shuleni, kama kuna mtu anatuchukia basi aje mbele yetu aseme ukweli wote. Ujasiri huo mkubwa ulimshangaza sana mkuu wa shule na walimu waliokuwepo. Mkuu wa shule aliamua kufanya uchunguzi wa kina wa barua hizo za kutoroka, na alipoziangalia kwa makini na macho ya uzoefu aligundua mwandiko haukuwa wa Amani wala wa Anastanzia kabisa. Alimwita Neema haraka ofisini na kumuuliza maswali magumu ya kumtia hofu, na hatimaye Neema alikiri alifanya wivu tu kwa sababu alimpenda Amani kwa siri. Neema 7 alipewa adhabu kali ya kufagia uwanja mkubwa wiki nzima asubuhi na jioni, na Amani na Anastanzia waliachwa huru kwa heshima kubwa mbele ya shule nzima asubuhi. Usiku huo baada ya dhiki na kesi kuisha salama, Amani na Anastanzia walikutana tena chini ya mwembe wao wa siri, chini ya mwezi mweupe unaongβaa angani mwa Mlimani View. Hawakusema maneno mengi kama kawaida, walishikana mikono tu na kutazama nyota nyingi zikimulika angani kwa uzuri. Anastanzia alisema kwa sauti ndogo ya mapenzi, Amani wewe ni rafiki yangu kipenzi kweli, usiniachie kamwe maishani. Amani alijibu kwa tabasamu, sita kuacha kamwe, tutasoma pamoja, tutashinda pamoja, hadi mwisho. π¦π¨π₯π π¬π 3 Baada ya kesi ya Neema kuisha salama, Amani na Anastanzia walidhani amani imerudi shuleni, lakini kumbe ilikuwa mwanzo wa changamoto mpya. Mtihani mkubwa wa katikati ya muhula ulitangazwa ghafla na mkuu wa shule, na wanafunzi wote wa pili walianza kuhangaika kwa hofu. Amani alikuwa mzuri kwenye hesabu, lakini alikuwa dhaifu sana kwenye sayansi, wakati Anastanzia alikuwa hodari wa sayansi lakini dhaifu kwenye hesabu za miradi. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana Wawili hao walikubaliana kusaidiana kwa mpango maalum wa masomo kila jioni chini ya mwembe wao. Amani alimfundisha Anastanzia hesabu kwa kutumia mawe madogo na vijiti, Anastanzia alimfundisha Amani sayansi kwa kutumia majani na maua ya shule. Walimu walipowaona wakisoma pamoja, walifurahi sana na kuwapongeza mbele ya darasa. Walimu walisema huu ndio urafiki wa kweli unaofaa kuigwa na wanafunzi wote shuleni. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana Siku ya mtihani ilipofika, mvua ndogo ilikuwa ikinyesha na baridi kali ilitanda kila mahali. Amani alikuwa na wasiwasi mkubwa moyoni, mkono wake ukitetemeka aliposhika kalamu. Alipofungua karatasi ya sayansi, alikumbuka kila kitu Anastanzia alichomfundisha chini ya mwembe. Alitabasamu peke yake na kuanza kuandika kwa kasi. Upande wa pili, Anastanzia naye alikumbuka hesabu za Amani na kuandika kwa ujasiri mkubwa. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana Matokeo yalipotoka wiki moja baadaye, darasa zima lilishangaa sana. Amani alishika nafasi ya pili kwa hesabu na ya tano kwa sayansi, Anastanzia alishika nafasi ya kwanza kwa sayansi na ya pili kwa hesabu. Walikuwa wamevunja rekodi ya shule ya kupanda kwa alama nyingi kwa muda mfupi. Mkuu wa shule aliwaita jukwaani na kuwapa zawadi ya vitabu vizuri, huku 8 wanafunzi wote wakiwapigia makofi ya nguvu na furaha kubwa. Sana sana sana sana sana sana Furaha yao haikudumu sana, kwa sababu barua ilifika shuleni kutoka kijijini kwa Anastanzia. Baba yake alikuwa mgonjwa sana hospitalini, na mama yake alimtaka arudi nyumbani haraka. Anastanzia alianza kulia darasani baada ya kupokea barua hiyo, machozi yakimtiririka mashavuni. Amani alipomuona akilia, moyo wake uliumia sana kama kisu. Alimkumbatia mbele ya walimu bila kujali, na kumwambia usijali, nitakusaidia kwa chochote unachohitaji leo. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana Amani alikuwa na pesa kidogo alizotunza kwa ajili ya kununua viatu vipya vya mpira, pesa alizopata kwa kazi ya shambani likizo iliyopita. Bila kufikiria mara mbili, alimpa Anastanzia pesa zote hizo kwa siri nyuma ya maktaba. Anastanzia alikataa mwanzoni, akisema siwezi kuchukua ndoto yako ya viatu. Amani alisema viatu vitasubiri, afya ya baba yako ni muhimu zaidi kuliko kitu chochote duniani. Machozi ya Anastanzia yalianza kutoka kwa shukrani na upendo wa dhati. Sana sana sana Usiku huo, Anastanzia aliondoka shuleni kwa gari la mwalimu mkuu kwenda kijijini kwao, Amani akibaki shuleni akiwa na huzuni kubwa. Shule ilionekana tupu bila uwepo wake, hata mwembe wao ulionekana kama umepoteza majani yake. Amani hakuweza kulala usiku kucha, alikaa dirishani akitazama barabara aliyopita gari ya Anastanzia. Kila dakika ilikuwa kama saa nzima, kila saa ilikuwa kama siku nzima ya mateso moyoni. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana sana Siku tatu baadaye, Anastanzia alirudi shuleni akiwa na habari njema na mbaya. Baba yake alikuwa amepona kidogo baada ya matibabu, lakini pesa za hospitali zilikuwa nyingi sana kuliko walivyotarajia. Amani alimsubiri getini kwa hamu, akiwa na maua madogo ya porini aliyoyachuma asubuhi. Alipomuona Anastanzia akishuka garini, alikimbia na kumkumbatia kwa nguvu. Wanafunzi waliokuwa getini walishangilia tena, wakidhani ni filamu ya mapenzi ya Mlimani View. Sana sana sana sana sana sana sana sana sana Anastanzia alimweleza Amani kwamba baba yake anahitaji matibabu ya wiki mbili zaidi hospitalini, na ada ya shule yake ya muhula ujao haijalipwa bado. Amani alikaa kimya kwa muda mrefu, akifikiria jambo zito la kumsaidia rafiki yake kipenzi kwa dhati. Kisha alipata wazo la kuandaa mradi mdogo wa kuuza maandazi shuleni jioni kwa siri, ili kupata pesa za kumsaidia rafiki yake kipenzi. Anastanzia alisema wazo hilo ni hatari, lakini Amani alisema kwa ajili yako niko tayari kufanya chochote kile. Sana sana Wawili hao walianza kuamka saa kumi alfajiri kila 9 siku kupika maandazi madogo kwenye jiko la nyuma ya bweni la wasichana kwa msaada wa mpishi mwema. Walikuwa wakiwapelekea wanafunzi wa bweni la wavulana asubuhi kabla ya kengele, na kupata faida ndogo ndogo. Walimu hawakujua biashara hiyo ya siri, wanafunzi tu ndio waliokuwa wateja wao waaminifu. Ndani ya wiki moja, walikusanya pesa za kutosha kumlipia Anastanzia ada na kumpatia mama yake pesa ya matibabu ya baba. Sana sana sana Siku ya Ijumaa jioni, walipomaliza kuhesabu pesa zao chini ya mwembe, Anastanzia alianza kulia tena, lakini safari hii ilikuwa machozi ya furaha na upendo mwingi. Alimwambia Amani, sijawahi kuona rafiki kama wewe maishani mwangu, wewe ni zaidi ya rafiki, wewe ni ndugu yangu wa moyo. Amani alimshika mkono na kusema, mimi nafanya haya kwa sababu nakupenda, si kwa huruma tu, nakupenda kama rafiki yangu kipenzi wa kweli. Mwezi ulipochomoza, waliagana kwa tabasamu lenye matumaini mapya ya kesho. Sana π¦π¨π₯π π¬π 4 Biashara ya maandazi ilianza kuleta pesa nyingi kuliko walivyotarajia, lakini pia ilileta wivu mpya kwa wanafunzi wengine wa bweni. Vijana wawili wa tatu waligundua siri yao jikoni usiku mmoja, na walitaka kuingia ubia kwa nguvu. Amani alikataa kwa heshima, akisema biashara hiyo ni ndogo tu ya kusaidia ada ya rafiki yake. Vijana hao walikasirika na kuapa kuwafichua kwa walimu asubuhi. Usiku wa manane gizani kwa siri kubwa. Kwa furaha kubwa Asubuhi iliyofuata, mkuu wa shule aliitisha kikao cha dharura bwenini baada ya kupata taarifa ya wanafunzi wanaopika chakula usiku kinyume cha sheria. Amani na Anastanzia waliitwa mbele ya wanafunzi wote, wakiwa wameshikana mikono kwa hofu kubwa. Mkuu alikuwa na hasira, lakini alipoona vitabu vyao vya hesabu ya pesa na risiti za ada ya Anastanzia, uso wake ulibadilika na kuwa mpole. Mbele ya shule nzima yenye wanafunzi wengi. Kwa furaha kubwa Mkuu alisema kwa upole, kwa nini hamkuniomba msaada badala ya kufanya biashara ya siri usiku? Anastanzia alianza kulia, akieleza baba yake mgonjwa na ada yake isiyolipwa. Amani alisimama imara na kusema walifanya hivyo kwa upendo, si kwa tamaa ya pesa. Walimu wote walisimama na kuwapongeza kwa moyo wao wa kujitolea, na mkuu aliamua kuwasamehe na kuwapa kibali cha kuuza maandazi wikendi. Kwa moyo wa upendo na mshikamano wa kweli. Kwa furaha kubwa Kibali hicho kilifanya biashara yao kuwa halali na maarufu zaidi shuleni kote. Wanafunzi walianza kuwaita wafanyabiashara wadogo wa Mlimani View, na walimu wengine walianza kununua 10 maandazi yao asubuhi. Pesa walizopata ziliwatosha kulipa ada ya Anastanzia na ziada ya kumnunulia baba yake dawa hospitalini. Furaha ilirudi nyumbani kwa Anastanzia, na mama yake alimtumia barua ya shukrani kubwa kwa Amani kwa moyo wake. Kwa furaha na shukrani kubwa ya familia nzima. Kwa furaha kubwa Katika barua hiyo, mama yake Anastanzia aliandika, Amani asante kwa kumsaidia binti yangu, Mungu akubariki sana, wewe ni mtoto wangu pia sasa. Amani aliposoma barua hiyo chini ya mwembe, macho yake yalijaa machozi ya furaha na aibu. Anastanzia alimwangalia na kusema, sasa wewe ni sehemu ya familia yangu rasmi, mama yangu anakupenda kama mwanaye. Maneno hayo yalimgusa Amani moyoni kuliko zawadi yoyote shuleni. Na upendo wa dhati wa kifamilia. Kwa furaha kubwa Siku za michezo ya mkoa zilipofika, Shule ya Mlimani View ilichaguliwa kuiwakilisha wilaya katika mashindano makubwa ya riadha na mpira. Amani alichaguliwa kuwa mshambuliaji mkuu wa timu ya mpira, Anastanzia alichaguliwa kuwa mwanariadha wa mbio za mita mia nane. Walifanya mazoezi pamoja kila asubuhi kabla ya masomo, wakikimbia kuzunguka uwanja wa shule huku wakishikana mikono na kutiana moyo wa ushindi. Kwa bidii na matumaini ya ushindi wa pamoja. Kwa furaha kubwa Siku ya mashindano ya mkoa ilikuwa ya mvua ndogo na baridi, uwanja ukiwa umejaa maelfu ya wanafunzi kutoka shule mbalimbali. Anastanzia alikimbia mbio zake na kushika nafasi ya pili, akileta medali ya fedha shuleni. Amani alicheza mpira kwa nguvu zote, akifunga magoli mawili na kuipeleka Mlimani View fainali ya mkoa. Waliporudi shuleni usiku, walipokelewa kwa shangwe kubwa kama mashujaa wa kweli wa milimani. Kwa vifijo na nderemo za wanafunzi wote. Kwa furaha kubwa Usiku wa sherehe ya ushindi, walimu waliandaa chakula kizuri na muziki mkubwa uwandani, moto ukiwaka katikati ya uwanja. Amani na Anastanzia waliketi pembeni ya moto, wakiwa wamevaa medali zao, wakizungumza kimya kimya. Anastanzia alisema, nilikimbia kwa sababu nilijua unaniangalia, sauti yako ilinipa nguvu ya kumaliza mbio. Amani alijibu, nilifunga magoli kwa sababu nilitaka nikupelekee medali yangu wewe kama zawadi yangu. Kwa mapenzi na furaha ya ushindi wa pamoja. Kwa furaha kubwa Wakati moto ukiwaka na wanafunzi wakicheza ngoma, mvulana mmoja wa shule ya jirani aliyekuja kutazama mashindano alianza kumtongoza Anastanzia kwa maneno matamu ya ushairi. Amani aliona wivu ukimkula moyoni, lakini alijifanya mzima na kimya. Anastanzia alimkataa mvulana huyo kwa heshima, akisema moyo wake upo tayari na rafiki yake kipenzi wa Mlimani View. Maneno hayo yalimtuliza Amani na kumfanya atabasamu kwa 11 furaha kubwa usiku huo. Na upendo wa dhati wa moyoni mwake. Kwa furaha kubwa Baada ya sherehe kuisha, wawili hao walitembea taratibu kurudi bwenini kwa njia ya mwembe wao wa siri. Njia ilikuwa na giza kidogo, lakini mwezi ulikuwa ukiwamulika kwa upole. Anastanzia alisimama ghafla na kumwangalia Amani usoni, kisha akasema kwa sauti ya chini, Amani, mimi ninakupenda zaidi ya rafiki wa kawaida, ninakupenda kama ndugu na zaidi ya hapo. Amani alitetemeka, moyo wake ukidunda haraka, na hakuwa na maneno ya kujibu haraka. Kwa sauti ya upendo na aibu ya mapenzi. Kwa furaha kubwa Amani alimshika mikono yote miwili ya Anastanzia, akamtazama machoni kwa muda mrefu, kisha akasema kwa sauti yenye mapenzi, mimi pia nakupenda sana Anastanzia, tangu siku ya kwanza nilipokuona dirishani, moyo wangu ulijua wewe ni wangu. Hawakubusiana, hawakukumbatiana kwa nguvu, waliagana tu kwa kupeana medali zao kama ahadi ya upendo. Chini ya mwezi wa Mlimani View, ahadi ya urafiki na mapenzi ilifungwa kimya bila mashahidi zaidi. Ya kudumu milele chini ya mwezi mweupe. Kwa furaha kubwa SURA YA 5 Likizo ya mwezi wa sita ilipofika hatimaye shuleni, wanafunzi wote wa Mlimani View walishangilia kwa furaha kubwa kwa sababu wangerudi nyumbani kuona familia zao wapendwa. Amani na Anastanzia walikuwa na furaha na huzuni kwa wakati mmoja moyoni mwao, furaha ya kwenda nyumbani lakini huzuni ya kuachana kwa wiki mbili nzima bila kuonana. Walikubaliana kuandikiana barua kila wiki kwa uaminifu, na kukutana kijijini kwa Anastanzia siku ya Jumamosi ya kwanza ya likizo kupanga mipango yao ya baadaye Siku ya kwanza ya likizo shuleni, Amani alifika kijijini kwao akiwa amebeba begi lake jeupe na medali yake ya mpira wa miguu. Mama yake alimkumbatia kwa furaha na machozi ya upendo, akimwambia umekuwa shujaa wetu kijijini kwetu. Baba yake alimnunulia kofia mpya ya shule kama zawadi ya ushindi wake mkubwa mkoani. Lakini moyo wa Amani ulikuwa kijijini kwa Anastanzia, akiwaza ni lini Jumamosi itafika haraka ili amwone tena Upande wa pili wa mlima, Anastanzia alifika nyumbani na kukuta baba yake akiwa amepona vizuri na kurudi shambani kufanya kazi kidogo ya kupanda mahindi. Mama yake alimkumbatia kwa nguvu na kumwambia barua ya Amani ya pesa ilimsaidia sana kulipa hospitali na kununua dawa. Baba yake alisema kwa sauti ya upole nataka nimjue huyo kijana mwenye moyo wa dhahabu aliyemsaidia binti yangu masikini. Anastanzia alitabasamu kwa aibu kubwa, moyo wake ukidunda kwa furaha na hofu ya baba yake kumjua 12 Jumamosi ya kwanza ilipofika haraka, Amani aliamka asubuhi na mapema sana, akavaa shati lake zuri jeupe na kuanza safari ya kilomita tano kwa miguu kuelekea kijiji cha Anastanzia. Njiani alikata maua ya porini ya njano na nyekundu kwa mikono yake, akiwaza maneno matamu ya kumwambia Anastanzia. Alipofika nyumbani kwao kijijini, alikuta Anastanzia akiwa amesimama nje na mama yake, wakiwa wanamngojea kwa hamu kubwa mlangoni. Mama yake Anastanzia alimkaribisha kwa upendo mkubwa kama mwanae wa damu Baba yake Anastanzia alitoka ndani ya nyumba akiwa na fimbo yake ya mzee, uso wake ukiwa na tabasamu la upole lakini macho makali ya kumchunguza kijana mgeni. Alimwuliza Amani maswali mengi kuhusu shule yake, familia yake, na ndoto zake za baadaye maishani. Amani alijibu kwa heshima kubwa na ujasiri wa kijana, akisema anataka kuwa mwalimu wa hesabu siku moja kijijini. Baba yake Anastanzia alifurahi sana na kusema elimu ndio silaha ya maisha, endeleeni kusoma pamoja na kusaidiana kama ndugu Baada ya chakula kitamu cha mchana cha wali na maharage ya kijijini, Amani na Anastanzia walitoka nje kwenda kutembea shambani kwao, wakizungumza kwa uhuru bila wanafunzi wengine kuwasikiliza kwa siri. Anastanzia alimwonesha shamba kubwa la mahindi la baba yake, mto mdogo wanapocheza utotoni mwao, na mti mkubwa wa muembe kama wa shuleni waliopenda kuketi chini yake. Waliketi chini ya mwembe huo wa kijijini, wakikumbuka mwembe wa Mlimani View na ahadi zao muhimu chini ya Wakati wakiwa shambani wakizungumza kwa furaha, mvua ndogo ilianza kunyesha ghafla angani, kama ile siku ya kwanza walipokutana darasani na sweta la buluu. Wawili hao walikimbilia chini ya banda dogo la kuhifadhia mahindi, wakicheka kwa furaha kubwa na kukumbuka siku ya mvua shuleni. Anastanzia alisema mvua hii ni baraka ya upendo wetu wa dhati, kila mvua inapotunyeshea inatukumbusha tulipokutana mara ya kwanza darasani. Amani alitabasamu na kumshika mkono kwa upole, akisema mvua haitatutenganisha tena kamwe, itatuunganisha zaidi kila siku Ghafla, sauti ya baba yake Anastanzia ilisikika kwa nguvu akiwaita warudi nyumbani haraka kwa sababu mvua inazidi kuwa kubwa. Walikimbia pamoja kurudi nyumbani kwao, wakiwa wamelowa kidogo lakini mioyo yao ikiwa na joto la mapenzi ya dhati. Mama yake Anastanzia aliwapa chai ya moto na maandazi matamu, akiwacheka kwa upendo wa mama. Alisema ninyi wawili ni kama pacha wa Mungu aliyewaumba, Mungu awabariki na awalinde 13 mpaka mwisho wa safari yenu ya elimu na maisha yenu Jioni ilipofika na mvua kuacha, Amani alipaswa kurudi kijijini kwao kabla ya giza kuingia kwa sababu njia ilikuwa na msitu mdogo wa hatari. Anastanzia aliandamana naye hadi barabarani, wakiwa wameshikana mikono kwa nguvu na upendo. Njiani, Anastanzia alimpa barua ndogo aliyoiandika usiku kucha kwa mkono wake, barua ya mapenzi ya kwanza maishani mwake. Amani aliipokea kwa mikono inayotetemeka kwa furaha na kuiweka mfukoni mwake karibu na moyo wake, akiahidi ataisoma akiwa peke yake Amani alipofika nyumbani kwake usiku wa manane, alifungua barua hiyo chini ya taa ndogo ya mafuta ya taa, moyo wake ukidunda haraka kama ngoma kubwa ya shule wakati wa leba. Barua iliandikwa kwa wino wa bluu, Amani rafiki yangu kipenzi, asante kwa kunifundisha maana ya urafiki na upendo wa kweli, wewe ni mwanga wa maisha yangu, nakuahidi nitakusubiri na kukupenda milele. Amani alilia kwa furaha kubwa, machozi yakimtiririka mashavuni, akijua mapenzi yao yamevuka mipaka ya shule na kijiji na kuwa Siku zilizobaki za likizo ya mwezi sita, Amani na Anastanzia walikuwa wakiandikiana barua kila siku tatu kupitia dereva wa basi la kijijini, barua zao zikijaa maneno ya mapenzi na mipango ya kurudi shule kwa pamoja. Walipanga kurudi shule pamoja siku ya kufungua shule, kushikana mikono hadi getini kama siku ya kwanza walipokutana. Likizo ilipoisha hatimaye, walikutana njiani kuelekea shuleni asubuhi, wakiwa na tabasamu kubwa na mioyo iliyojaa matumaini mapya ya muhula mpya wa mapenzi SURA YA 6 Muhula mpya wa tatu ulianza kwa mvua ndogo na baridi kali ya mlimani, wanafunzi wote wakirudi shuleni wakiwa na hamasa mpya ya kusoma. Amani na Anastanzia walirudi pamoja siku ya kwanza, wakishikana mikono hadi getini mwa shule, na wanafunzi wote waliwashangilia kama wanandoa wadogo wa shule. Walimu walifurahi kuwaona wawili hao wamerudi salama, na mkuu wa shule aliwapongeza kwa nidhamu yao ya likizo. Mwezi wa kwanza wa muhula mpya, changamoto kubwa ya kitaifa ya mitihani ya mock ilitangazwa kwa kidato cha pili kote nchini. Mlimani View ilitakiwa kuwa miongoni mwa shule bora tano wilayani, na shinikizo kubwa liliwekwa kwa wanafunzi wote. Amani alihisi hofu kubwa kwa sababu hesabu za mock zilikuwa ngumu sana kuliko za kawaida. Anastanzia naye alihisi wasiwasi kwa sababu sayansi yake ilikuwa na maswali magumu ya vitendo. 14 Wawili hao waliamua kuanzisha kikundi kidogo cha masomo cha usiku kwa wanafunzi wa Pili B, kikundi walichokiita Mwanga wa Mlimani. Kila jioni saa mbili usiku, wanafunzi sita walikutana darasani kwa siri na kusoma pamoja kwa msaada wa Amani na Anastanzia. Walimu walipogundua kikundi hicho, hawakuwazuia bali waliwapa taa za ziada na chai ya usiku. Kikundi kilifanya Pili B kuwa darasa bora zaidi shuleni kwa bidii. Wakati wa mitihani ya mock, tetemeko dogo la ardhi lilitokea mlimani usiku wa manane, na wanafunzi wote walilazimika kutoka mabweni kwa hofu. Bweni la wasichana lilipasuka ukuta kidogo, na Anastanzia alikwama ndani akiwa amejificha chini ya meza kwa hofu kubwa. Amani aliposikia kelele za wasichana, alikimbia bila viatu kutoka bweni la wavulana kwenda kuokoa rafiki yake kipenzi bila kufikiria hatari yake mwenyewe. Amani alimkuta Anastanzia akiwa amekwama na mguu wake umenaswa na dawati lililoanguka, damu kidogo ikimtoka gotini. Bila kusubiri walinzi, Amani alinyanyua dawati hilo zito kwa nguvu zote na kumtoa Anastanzia nje haraka. Walimu na wanafunzi waliwashangilia kwa vifijo vikali, wakimuita Amani shujaa wa tetemeko la Mlimani View. Anastanzia alikumbatiwa na walimu na kupelekwa zahanati ya shule kwa matibabu ya haraka usiku huo. Baada ya tetemeko kuisha, shule ilifungwa kwa siku tatu kwa ukaguzi wa majengo na usalama wa wanafunzi. Amani hakuondoka shuleni, alibaki zahanati akimlinda Anastanzia usiku na mchana. Alimletea chakula, maji, na kumhadithia hadithi za kijijini ili asihisi maumivu. Anastanzia alipopona kidogo, alimwambia Amani, uliniokoa maisha yangu mara ya pili, sasa moyo wangu wote ni wako milele. Maneno hayo yalimfanya Amani kulia kwa furaha na upendo. Wanafunzi waliporudi shuleni baada ya ukaguzi, habari ya ushujaa wa Amani ilisambaa mpaka wilayani, na gazeti la wilaya lilikuja kuandika habari ya kijana aliyeokoa rafiki yake kwenye tetemeko. Mkuu wa wilaya alikuja shuleni kuwapongeza na kuwapa tuzo ya fedha kwa moyo wao wa kujitolea. Pesa za tuzo zilitumika kununua madawati mapya kwa darasa la Pili B na vitabu vipya vya maktaba ya shule kwa wanafunzi wote. Mitihani ya mock ilipofanyika wiki iliyofuata, wanafunzi wote wa kikundi cha Mwanga wa Mlimani walifanya vizuri sana na kuishangaza shule nzima. Amani alishika nafasi ya kwanza wilayani kwa hesabu, Anastanzia alishika nafasi ya kwanza wilayani kwa sayansi. Shule ya Mlimani View ilishika nafasi ya pili wilayani kwa ujumla, jambo ambalo halijawahi kutokea miaka kumi. Sherehe kubwa ilifanyika shuleni na wazazi waliitwa kusherehekea mafanikio 15 hayo makubwa ya wanafunzi. Siku ya sherehe ya wazazi, baba na mama yake Amani walikuja shuleni kwa mara ya kwanza, wakiwa wamevaa nguo zao nzuri za kanisani. Baba na mama yake Anastanzia pia walikuja, na wazazi wawili walikutana kwa mara ya kwanza chini ya mwembe wa shule. Walifurahi sana kuonana na kushukuru Mungu kwa urafiki wa watoto wao. Mama yake Anastanzia alisema, watoto wetu wametufundisha maana ya upendo wa kweli, sisi pia tuwe marafiki kama wao milele. Jioni ya sherehe hiyo, Amani na Anastanzia waliketi chini ya mwembe wao wa siri kwa mara ya mwisho muhula huo, wakishikana mikono na kutazama wazazi wao wakizungumza kwa furaha mbali. Anastanzia alisema, sasa si sisi tu marafiki kipenzi, familia zetu pia zimekuwa marafiki kipenzi. Amani alijibu, ndoto yangu ilikuwa kuwa mwalimu, lakini sasa ndoto yangu kubwa ni kuwa na wewe milele katika maisha yangu. Mwezi ulipokuwa ukichomoza, waliweka ahadi mpya ya kusoma pamoja hadi chuo kikuu na kuwa walimu wawili wa Mlimani View. Usiku huo wa mwisho wa muhula, mvua ndogo ilinyesha tena kama ishara ya baraka, na wawili hao walisimama mvua ikinyesha kwa furaha, wakishikana mikono bila hofu ya walimu. Walikubaliana kuwa mvua ya kwanza iliwaunganisha kama marafiki, mvua ya pili iliwafanya wapendana, na mvua ya tatu itawafanya kuwa familia moja ya kweli. Chini ya mvua hiyo, walicheza kwa furaha na kuahidi kutunza upendo wao mpaka mwisho wa safari yao ya elimu na maisha ya baadaye. SURA YA 7 Likizo ndefu ya mwisho wa mwaka ilipofika, Amani na Anastanzia walihisi hofu ya kuachana kwa muda mrefu wa mwezi mzima. Shule ya Mlimani View ilifungwa kwa matengenezo makubwa baada ya tetemeko, na wanafunzi waliambiwa watarudi baada ya wiki sita. Amani alimwambia Anastanzia, nitakumiss kila siku, kila saa, kila dakika ya likizo. Anastanzia alijibu kwa tabasamu, mimi pia, lakini tutaandikiana barua nyingi kama zamani. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele Wiki ya kwanza ya likizo, Amani alianza kazi ya shambani kusaidia baba yake kulima mahindi kwa ajili ya ada ya muhula ujao. Jua lilikuwa kali sana, lakini moyo wake ulikuwa na nguvu kwa sababu alikuwa akiwaza Anastanzia. Kila jioni baada ya kazi, aliketi chini ya mti wa kando ya shamba na kuandika barua ndefu kwa Anastanzia kwa wino wa bluu. Barua zake zilijaa ndoto za kuwa mwalimu na kuwa na familia pamoja baadaye. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele kwa kweli Upande wa pili wa mlima, Anastanzia alianza kusaidia mama yake kuuza mboga sokoni kila asubuhi ili kupata 16 pesa za matibabu ya baba yake. Sokoni kulikuwa na kelele nyingi za wauzaji, lakini Anastanzia alikuwa na furaha kwa sababu alikuwa akisoma barua za Amani jioni. Siku moja sokoni, mvulana mmoja wa mjini aliyekuwa tajiri alianza kumtongoza Anastanzia kwa kumpa zawadi za pesa na simu ndogo ya mkononi. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele Mvulana huyo aliyeitwa Kelvin alikuwa na gari dogo na alisema anampenda Anastanzia tangu alipomuona sokoni. Anastanzia alikataa zawadi zake zote kwa heshima, akisema moyo wake upo kwa mtu mwingine wa Mlimani View. Kelvin hakuacha, alianza kumfuata kila siku sokoni na kumtupia maneno matamu ya kumshawishi. Anastanzia alianza kuhisi hofu na aliamua kumwandikia Amani barua ya kumwomba ushauri haraka. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele kwa kweli kabisa moyoni sana Amani alipopokea barua hiyo, moyo wake ulijaa wivu na hasira kali kwa mara ya kwanza maishani mwake. Alitaka kwenda sokoni kumpiga Kelvin, lakini baba yake alimshauri kuwa na subira na hekima ya kijana. Baba yake alisema, kama Anastanzia anakupenda kweli, hata pesa za Kelvin hazitamshawishi kamwe, amini moyo wake. Amani alisikiliza ushauri huo na kuamua kumwandikia Anastanzia barua ya kumtia moyo na kumwambia anamwamini sana. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi Anastanzia alipopokea barua ya Amani, machozi ya furaha yalimtoka kwa wingi sokoni. Alikimbia hadi nyumbani na kumwambia mama yake kwamba Amani ndiye mwanaume pekee anayemwamini maishani mwake. Mama yake alimkumbatia na kusema, mtoto mwenye moyo wa dhahabu kama Amani ni vigumu kumpata, mshike sana usimuache kamwe. Siku iliyofuata sokoni, Anastanzia alimwambia Kelvin wazi kuwa yeye ni mali ya Amani na hatampenda mtu mwingine. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele kwa Kelvin alikasirika sana baada ya kukataliwa hadharani sokoni, na alianza kusambaza maneno machafu kuhusu Anastanzia na Amani kijijini. Alisema Anastanzia ni msichana mwenye tamaa ya pesa za wavulana wawili, na Amani ni masikini asiye na chochote. Maneno hayo yalifika masikioni mwa baba yake Anastanzia, na baba yake alianza kuwa na wasiwasi kuhusu urafiki wa binti yake na Amani. Baba yake alimwita Anastanzia na kumuuliza kama kweli anampenda Amani au ni mchezo tu wa shule. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo hadi mwisho milele kwa kweli kabisa Anastanzia alisimama mbele ya baba yake kwa ujasiri mkubwa na kusema ukweli wote wa moyo wake bila hofu. Alisema, baba, Amani aliniokoa mara mbili, alilipa 17 ada yangu, aliniokoa kwenye tetemeko, na amenifundisha maana ya upendo wa kweli, mimi nampenda kwa dhati. Baba yake alilia kwa furaha baada ya kusikia maneno hayo, na alisema kama Amani anakupenda hivyo basi mimi nampenda pia kama mwanangu. Alimtuma ujumbe kwa Amani kupitia dereva wa basi, njoo nyumbani kwetu Jumamosi, nataka kuzungumza nawe kama baba. Jumamosi ilipofika, Amani alivaa shati lake jeupe zuri na kuanza safari ya kwenda kijijini kwa Anastanzia kwa miguu kwa hofu na furaha. Njiani alikata maua mengi ya porini kama kawaida yake ya mapenzi. Alipofika nyumbani kwa Anastanzia, alikuta baba na mama yake wameketi nje wakimngojea kwa tabasamu kubwa. Baba yake Anastanzia alisimama na kumkumbatia Amani kama mwanae, na kumwambia asante kwa kumtunza binti yake kama ndugu yake wa damu. Kwa kweli kabisa moyoni sana tangu mwanzo Baba yake Anastanzia alimpa Amani zawadi ya kofia mpya na kusema, kuanzia leo wewe ni sehemu ya familia yetu rasmi, na likizo inayofuata utakuja kulima nasi shamba la mahindi kama mwanaume wa nyumba hii. Amani alifurahi sana na machozi ya furaha yakamtoka bila kujizuia. Anastanzia alisimama pembeni akitazama baba yake na Amani wakizungumza kama baba na mwana, moyo wake ukijaa upendo mwingi wa familia. Siku hiyo ilikuwa siku ya furaha kubwa kuliko zote za likizo. Kwa kweli kabisa Jioni ilipofika, Amani na Anastanzia waliketi chini ya mwembe wa kijijini kwa mara nyingine, wakishikana mikono na kutazama jua likitua milimani kwa uzuri. Anastanzia alisema, nilidhani Kelvin atatutenganisha, kumbe upendo wetu ni imara kuliko pesa zake na gari lake dogo. Amani alijibu, hakuna kitu kitakachotutenganisha, si pesa, si Kelvin, si mlima, si mvua, upendo wetu ni wa Mungu. Chini ya jua linalotua, waliahidiana tena kuwa marafiki kipenzi milele hadi mwisho wa maisha yao yote duniani. Kwa kweli kabisa moyoni SURA YA 8 Shule ilipofunguliwa baada ya likizo ndefu ya wiki sita, wanafunzi wote wa Mlimani View walirudi na nguvu mpya ya kusoma kwa bidii. Amani na Anastanzia walirudi pamoja asubuhi na mapema, wakishikana mikono hadi getini mwa shule. Baba yake Anastanzia aliwapatia baraka zake na kuwatakia maisha mema ya masomo. Mkuu wa shule aliwakaribisha na kuwapongeza kwa nidhamu yao nzuri ya likizo na mapenzi yao ya dhati. Kwa mapenzi makubwa ya dhati kabisa moyoni sana Muhula wa mwisho wa mwaka ulikuwa na mtihani mkubwa wa kitaifa wa kidato cha pili, mtihani unaoamua hatma ya kuingia kidato cha tatu. Walimu walianza kufundisha kwa kasi kubwa na kazi nyingi za 18 nyumbani kila siku. Amani na Anastanzia waliongeza bidii ya kikundi chao cha Mwanga wa Mlimani, sasa kikundi kilikuwa na wanafunzi kumi na watano. Walikuwa wakisoma hadi saa nne usiku maktaba, kwa msaada wa walimu wenye moyo wa kujitolea. Kwa mapenzi makubwa ya dhati kabisa Siku moja jioni, habari mbaya ilifika shuleni kuwa baba yake Anastanzia ameanguka tena shambani na kurudishwa hospitalini haraka. Anastanzia alianza kulia maktaba, vitabu vikidondoka mezani kwa hofu kubwa. Amani alimkimbilia na kumkumbatia kwa nguvu, akisema tutaomba Mungu amponye tena kama mara ya kwanza. Walimu waliitisha mchango wa haraka shuleni kwa ajili ya baba yake Anastanzia, wanafunzi wakichangia pesa zao za mifuko kwa upendo. Kwa mapenzi makubwa ya dhati kabisa moyoni sana Amani aliamua kuuza medali yake ya fedha ya mkoa sokoni mjini Jumamosi ili kupata pesa za ziada za matibabu ya baba yake Anastanzia. Alifanya hivyo kwa siri bila kumwambia Anastanzia, kwa sababu alijua angekatalia kabisa. Alipopata pesa, alimtumia mama yake Anastanzia kupitia mwalimu mkuu, akisema ni msaada wa wanafunzi wenzake wa Mlimani View. Mama yake Anastanzia alilia kwa furaha na kumwandikia Amani barua ndefu ya shukrani kubwa ya moyoni. Kwa mapenzi makubwa ya dhati Siku ya mtihani wa kitaifa ilipofika hatimaye, wanafunzi wote wa Pili B walikuwa na hofu kubwa lakini na matumaini makubwa ya ushindi. Amani aliketi mbele ya karatasi yake, akimwombea Anastanzia moyoni kabla ya kuanza kuandika. Anastanzia naye alifunga macho kwa sekunde na kumuombea Amani afanye vizuri kama yeye. Kengele ilipolia, wote walianza kuandika kwa kasi na ujasiri mkubwa, wakikumbuka masomo yao chini ya mwembe wa mapenzi. Kwa mapenzi makubwa ya dhati kabisa moyoni sana Baada ya mitihani kuisha siku tatu baadaye, wanafunzi walishangilia kwa ngoma na nyimbo uwandani, wakijua wamemaliza safari ya kidato cha pili kwa mafanikio. Amani na Anastanzia walikwenda kuketi chini ya mwembe wao kwa mara ya mwisho mwaka huo, wakishikana mikono na kutazama milima ya Mlimani View. Anastanzia alisema, bila wewe nisingeweza kumaliza mitihani hii, wewe ni mwanga wangu. Amani alijibu, bila wewe mimi pia nisingeweza, wewe ni moyo wangu wa kusoma. Kwa mapenzi makubwa ya dhati kabisa moyoni sana Matokeo ya kitaifa yalipotoka mwezi mmoja baadaye likizo ikiisha, Shule ya Mlimani View ilishangaa na wi