J e z u ï e t e n n r . 3 6 w i n t e r 2 0 1 3 J e z u ï e t e n n r . 3 6 w i n t e r 2 0 1 3 16 17 Wat beogen jullie met de Pastorale Dienst hier in deze stad? ‘We zouden graag de pastoraal relevant maken in de universiteit. Pastoraal zou zichtbaar en vanzelf - sprekend moeten zijn zonder mensen beschroomd te maken om binnen te lopen. Trouwens heel de dag door komen hier studenten en academisch perso- neel in en uit. Dit huis wil een plek zijn waar mensen elkaar kunnen ontmoeten in vrijheid. We hopen dat we zo kunnen laten zien aan een breed publiek dat als gelovigen leven iets normaals is in onze wereld en dat geloven in het leven van een mens iets bete - kenen kan. Hier lopen ook mensen van verschillende facultei- ten binnen. Het is mooi om zien hoe ze elkaar kun- nen inspireren. Dit huis is daarbij een verbindings- huis over de faculteiten heen. Studeren kan je hier, voor een vergadering samen- komen, voor groepswerk elkaar vinden of voor ver- warmend contact.’ ‘Anders gezegd: de bedoeling van de Pastorale Dienst is het om – in het kader van de verantwoor- delijkheid van de universiteit op het vlak van het onthaal, de opvang en de persoonlijkheidsvorming van haar studenten en personeelsleden buiten de strikt academische en professionele sfeer én onge- acht hun levensbeschouwelijke overtuigingen - bij te dragen tot de algemene sociale, culturele, geeste - lijke, ethische en religieuze vorming van studenten en personeelsleden. Deze dienst is een onthaalpunt waar elk lid van de universitaire gemeenschap terecht kan wanneer hij of zij met zingevings- en of levensvragen wordt geconfronteerd. De Pastorale Dienst Universiteit Antwerpen wil ‘zomaar een dak’ zijn ‘boven wat hoofden’ voor allerlei ontmoetingen, initiatieven, activiteiten van onder meer : USOS (Universitaire Stichting Ontwik- kelingssamenwerking) en USAB (Universitaire Stich- ting Armoedebestrijding), ‘t Wagenwiel (buurtwerk St. Andriesparochie), Student Focus (allochtone studenten), St. Egidius (gebeds- en vredesbewe- ging), S&J (Student en Jeugdbeweging), Amahoro (solidariteitskoor), studentenclubs, faculteitsclubs, overkoepelende verenigingen als Prisma (peter- en meterwerking) en Unifac (koepel van de studenten- verenigingen van de stadscampus) ...’ ‘Bij het begin van het academiejaar hielden we vijf reeksen van ‘verkenningsdagen’: dat betekent voor- stelling van de universiteit aan wie hier studeert, kennismaking onderling. Het is van belang dat studenten hier een naam en een gelaat krijgen. Ze tellen mee. Hun eenzaamheid vermindert erdoor.’ ‘Een soort rites de passage zijn het, die verkennings- dagen. Een overgangsritueel van een heel andere aard dan de harde ontgroening bij studentendo- pen. De initiëring die onze eerstejaars van de oude- rejaars ontvangen is het gelukzalige gevoel: ik sta er niet alleen voor. Daarnaast zijn die startdagen een ideale kweekvijver voor levenslange vriendschap- pen en allerlei vormen van studentenengagement. Verkenningsdagen zijn al geslaagd als we maar deze ene indruk, dat ene gevoel kunnen meegeven: we hoeven hier niet alleen, elk voor zich, ons diplo- ma te halen. “Een broer is vreemder en raadselach - tiger dan men gelooft, maar een vreemde is meer broer dan men denkt”.’ Hebben jullie iets als een extra aanbod, buiten dit inloophuis? ‘We zingen in en met een koor: Amahoro. Het telt een 60 studenten. Amahoro betekent in de Rwan- dese taal “Vrede” en dat is waar het koor in de eerste plaats voor staat. De liederen werpen een licht op vreugde én ellende van mensen over heel de wereld. Ieder jaar is er een groot concert. Het koor gaat ook zingen op speciale gelegenheden: huwelijken, pro- clamaties en ook in andere contexten, bijvoorbeeld in de gevangenis.’ ‘Elk jaar organiseren we een abdijweekeinde zowel voor studenten als voor profs. Rond Kerstmis hou- den we een fundraisingfeest om het goede doel te financieren. Het is een gelegenheid ook om de studenten samen te brengen de laatste week vóór de blok.’ En de liturgie? ‘Bij het begin van het academiejaar is er de ope- ningsviering in de kathedraal. Verder is er in de sterke tijden van het kerkelijk jaar, vasten en advent, in de Ignatiuskapel een wekelijkse eucharistie met een broodmaaltijd na. We kennen het Taizégebed en de bijeenkomsten rond het bidden met psalmen en veel stilte. Sporadisch lezen we in groep mystieke teksten. Bij Johan Van Houtte SJ kan je terecht voor doopsel en huwelijk; soms ook voor een begrafenis. Hij is het die de mindfulness-sessies geeft.’ Mindfulness? ‘Het gaat hier om eerbied voor de dingen die als schepping op ons afkomen. Willen we de volheid ervan beleven, willen we de energie werkelijk inzet- ten voor het goede, willen we meer beantwoorden aan het mens zijn, dan moeten we ons veel meer oefenen in de kunst van het langzame leven.’ Wat spreekt jullie zo aan in dit werk? ‘De vrijheid waarmee we kunnen inspelen op de vragen die op ons toekomen. We zitten niet onder dwang van een programma dat moet afgewerkt worden. We kunnen plannen volgens de nood die zich aandient. Het is tevens een voorrecht om met jonge mensen te mogen werken. Het ijs smelt snel. Dit werk houdt je jong. In de lijn van een lange (jezuïeten)traditie nemen we de 'cura personalis' speciaal ter harte: de 'cura' - de zorg die men aan den dag legt - voor de 'per- sona' - voor elkeen in zijn eigenste eigenheid met als doel het beste uit elkaar naar voren te brengen en te leren onderscheiden waar het op aan komt: wat is jouw levensproject, jouw duurzaam geluk, jouw diepere vrede? Wat niet altijd wil zeggen dat het altijd makkelijk werken is. Lastig soms. Levensverdieping is nu een- maal moeilijk aan te brengen. Contact wordt er veelal terug opgenomen bij huwelijk of doop. Hoe bereik je nu jonge mensen in hun diepere laag? Het is voor ons een blijvende vraag. Anderzijds zijn studenten bereid om een handje toe te steken als het engagement maar kort is en als de meerwaarde maar goed wordt verduidelijkt.’ Hebben jullie een of andere vorm van samenwerking met andere universiteiten en hogescholen? ‘Ja, hier in Antwerpen houden we in het bisschops- huis rond Allerheiligen een nocturne samen met andere Antwerpse hogescholen. Op het Vlaamse niveau bestaat een koepel die universiteiten en hogescholen in hun pastoraal samenbrengt.’ Hebben jullie contacten met andere geloofsovertuigingen, met vrijzinnigen? ‘We mogen zeggen dat hier iedereen binnenloopt, echt: vrijzinnigen, moslimstudenten, allerhande overtuigingen. We hebben geen verborgen agenda. Dat voelen ze. We willen wel een zoektocht stimule- ren naar verinnerlijking.’ Interview: Walter Fabri SJ IN DE KIJKER ‘ZOMAAR EEN DAK’ staat er in grote letters op de gevel van Prinsstraat 32 in Antwerpen, ankerplaats van de Pastorale Dienst van de Universiteit Antwerpen (UA). We liepen er binnen, zoals zoveel anderen, en hadden een gesprek met Gert Van Langendonck, Heidi Cobbaert en Ken Hendrickx. Johan Vanhoutte SJ was op het ogenblik van het gesprek verhinderd en liet zich verontschuldigen. Zijn schriftelijke bijdrage werd hieronder mee opgenomen. De Pastorale Dienst, v.l.n.r.: Johan Vanhoutte SJ; Heidi Cobbaert; Ken Hendrickx; Gert Van Langendonck.