॥ குண ் டலினி அந ் தாதி ॥ (ய ாகத ் தின ் திறவுயகால ் ) மணித ் வீபம ் ஶ்ரீ க ் ருபானந ் தநாதன ் குண்ட லினி அந்தாதி 2 குண்ட லினி அந்தாதி 3 முன ் னுரை ஶ்ரீ மாத்ரே நம: அகாே உகாே மகாேமாய் விளங்கும் பேம் பபாருள் ! நம்முள்ரள இருப்பதை அறிந்து பெய்யும் ைவரம ைவம். அப்படியிருக்க நம்முள் ஆன்ம ர ாைியாக சுடபோளி வீ ெிப் பாய்ந்பைாளிரும் ஆத்ம ஶக்ைியாக விளங்கும் ‘குண்டலினி’ ஶக்ைிதய புேிந்து ஆேைிப்பது நம் ைதையாய கடதமயாகும். உய்ய ஓர் வழி உள்பளாளி காண்பரை! எனும் வார்தைதய அடிரயன் எப்ரபாதும் குருவருளால் நிதனவில் இருத்ைி தவத்ைக் காேணத்ைால், அவேருளாரை! எளிரயன் அறிந்ை ெிறு ைமிதழ தவத்து நீ ண் ட நாளாக ஒர் ‘ அந்ைாைி ’ பெய்ய ரவண்டும் எனும் எண்ணம் இருந்ை நிதையில் ; அதை இைற்கான ொைனமாக மாற்றிக்பகாடுத்து குருவருள்ைான். இதுவதேயில் குருவருளால் யாம் அறிந்து பயின்ற அனுபவங்கதள, புேிைல்கதள வார்தைகளாக அதமக்க முற்பட்டுள் ரளாம் இைில் இருக்கும் நிதற பமாத்ைமும் குருவருதள மட்டுரம ரெரும். எளிரயனின் இச்ெிறு முயர்ச்ெியில் ஏதும் பிதழயிருப்பின் பபேிரயார்கள் பிதழப் பபாருக்க ரவண்டுகிரறாம். மணீத்வீபம் ஶ்ரீ க் ருபானந்ைநாைன் நாள்: 06/02/2026 இடம்: ஶ்ரீ நிவாஸபுேி குண்ட லினி அந்தாதி 4 ॥ குண ் டலினி அந ் தாதி ॥ ॥ கா ப ் பு ॥ ஆைியாம் ரொைியதை ரமைினியில் பாடிடரவ அழிவின்றி மைர்ந்ை பொற்கள் உைபகைாம் பே விடரவ அருள்ைனில் எழும் நாைம் நற்றமிழால் ஒலித்ைிடரவ எதமயாண்ட குருரவ நின் மைர்பைங்கள் பணிகின்ரறன் ॥ அந ்தாதி ॥ 1. மூைத்ைில் பமௌனமாய் முடங்கிய ஒளியது வாய் ொைத்ைில் சுழன்பறழுந்து ஸ ைா ஶி வம் ரெர் ந் ைவரள காைத்ைில் கதேந்பைழுந்து கதைமக ளாய் நின்றவரள நீ ைத்ைில் நிமிர்ந்ைாடும் பநஞ்ெபமைாம் ஆளும் நைி 2. நைிபயனும் நுண்தமயுடன் நேம்பு வழி பாய்ந்ைவரள பைிபயனும் பேவெத்ைில் பசுமூச்சு ரெர்த்ைவரள மைிபயனும் மாதயைதன மதற த் ைழிக்கும் தீ பம ைாய் ஒளிபபற்ற ெிந்தைைனில் ொந்ைபமனும் ரைனவரள 3. ரைனவரள பைளி பவ னும் ெிந்தைய ை ன் நுண்தமயிரை வானவரள வழிைனத்ைில் வாடாமல் பாய்ந் ரைைான் ஞானவ ளும் நேம்பினுக்குள் பானமைாய் பாய்ந் ைிட்ரட நாைமாய் ரைான்றியவள் பாெத்தைத் ைகர்க்கின்றாள் 4. பாெ மைால் எந்ைதனயும் பேிசுத்ைம் பெய்ைவரள வாெபமனும் நேம்பினுக்குள் வாடாமல் பாய்ந்ை வரள ரைெபமனும் ெிந்தைைனில் தீ பமாய் ரைான்றி ட் ரட ரநெபமனும் பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைிதயத் ைந்ைவரள குண்ட லினி அந்தாதி 5 5. ைந்ைவரள ைவபமனும் சுடபோளி தய நேம்பினுக்குள் வந்ைவரள மனைினுக்குள் மாதய ைதன நீ க் கி பயந்ைன் ெிந் தையைன் சுழற்ெி வழி தீ ப மைாய் ஒளிர்ந்ரைைான் ஆட்பகாண்டாய் ரொைியரள பாபமதை பாழாக்கி 6. பாழாக்கி ப் விதனயைதன பேவெ மு ம் ைந் ைவரள தீ யாக்கி விதனைனத்தை வாடாமல் சுட்டவரள ஊழாக்கி ஒளியைனில் உளபமைாம் அ ளந்ைவரள ைாழாக்கி ைவபமழுப்பும் ைத்துவ மாய் நின்றவரள 7. நின்றவரள பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைிதய ஊற்றி ட் ரட பென்றவரள சுழற்ெி வழி ெிந்தைதயத் தூண்டியவள் பபான்றவரள பாெபமைாம் பூேணமாய் மாற்றியவள் விதனைனத்தை பவன் றிட்ரட வீ ேவிழி காட்டி னரள 8. வீ ே வழி பநஞ்ெபமைாம் விழித்பை ழுந்ை ஒளியதுரவ சூே வழி சுழற்ெி நைி சுடபோளி யாய் பாய்ந்ைதுரவ ஆே வழி அகபமைாம் ஆனந்ைம் ஊற்றிய ரை ைாே வழி ைவபமழுப்பும் ைத்துவ மாய் நின்றவரள 9. ைத்து வ மும் ைவபமழுப்பும் பநஞ்ெபமைாம் அவளன்ரறா ஊேவழி ஒளியைனில் உளபமைாம் ஆட்பகாண் டா ள் ொேவழி சுழற்ெி நைி ொந்ைமாய் ரைான்றியவள் பாேவழி பேம்பபாருளின் பாெத்தை நீ க் கியவள் 10. நீ க் கியவள் பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைிதய ஊற்றியவள் தீ க் கியவள் சுழற்ெி வழி ெிந்தைதயத் தூண்டியவள் பாக்கியவள் பேம்பபாருளின் பாெத்தை மாற்றியவள் ஆக்கியவள் அகபமைாம் ஆனந்ைம் பெய்ைவரள குண்ட லினி அந்தாதி 6 11. பெய்ைவரள ெிந்தைைனில் பெம்தமபகாண்டு வந்ைவ ரள எய்ைவரள எழுச்ெிபயனும் இதழைனி ரை பா ய் ந் ைவரள பமௌனபமனும் பவளிச்ெத்ைில் ரைான்றி ட் ரட எம்முள்ரள பகாய் ைிட்ரட ரகாபபமைாம் குருைியாய் மாற்றின ரள 12. குருைியாய் ரகாபபமைாம் குளிர்பவன மாற்றியவ ள் அருைியாய் அகபமைாம் ஆனந்ைம் பெய்ைவரள மருைியாய் மனைினுக்குள் பமௌனத்தை ஊற்றியவள் ைிருைியாய் சுழற்ெி வழி தீ பமா கத் ரைான்றியவள் 13. ரைான்றியவள் சுழற்ெி வழி தூய்தமதயச் பெய்ைவரள ஊன்றியவள் ஒளியைனில் உளபமைாம் ஆ ட் பகாண் டாள் கூன்றியவள் ரகாபபமைாம் குருைியாய் மாற்றியவள் நீ ன் றியவள் பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைிதய ஊற்றியவள் 14. ஊற்றியவள் ஒளியைனில் உளம் குளிே பெய்ை வரள மாற்றியவள் மாதயபயனும் மரு ளாைதன த் துதளயாக்கி ரைற்றியவள் ெிந்தைைனில் பெம்தமதயப் பூத்ைவரள ரபாற்றியவள் பாெபமைாம் பூேணமாய் நீ க் கியவள் 15. பூேணமாய் பாெபமைாம் பபாசுக் கிடரவ வந்ைவரள சீ ேணமாய் ெிந்தைைனில் பெம்தம யதை நாட்டியவள் ைாேணமாய் ைவபமழுப்பும் ைத்துவ மாய் ரைான்றியவள் வாேணமாய் வழிைனத்ைில் வாடாமல் பென்றவரள 16. பென்றவரள சுழற்ெி வழி பெம்தம பகாண்டுவந்ைவ ரள என்றவரள எழுச்ெிபயனும் இதழைனில் ஓடியவள் நின்றவரள நாைபமனும் நேம் பைனில் ரைான்றியவள் துன்றவரள தூய்தமபயனும் சுடபோளி யாய் வீ ெின ரள குண்ட லினி அந்தாதி 7 17. வீ ெி னரள பவளிச்ெபமனும் வியாபகத் தீ ப மதை ஈெபனனும் இதமயவர்கும் எட்டாை நாை மது பாெபமனும் பிணியைதன பாழாக்கி நின் ரறைான் ரைெபமைாம் துளிர்க்கதவத்ை சுத்ைெக்ைி ஆனவரள 18. சுத்ைெக்ைி சூழபைைாம் சுழற்ெி நைி யாய் பாய்ந்ைவரள முத்ைெக்ைி மூன்றிதனயும் பமௌனமாய் இதணத்ைவரள பத்ைெக்ைி பாவபமைாம் பூேணமாய் மாற்றினவள் ெத்ைெக்ைி ொந்ைபமனும் சுடபோளி யாய் வீ ெி னரள 19. ஒளி ச் சுடோய் சுழற்ெி வழி ெைாெிவம் காட்டி யவள் காந்ைபமனும் கருதணயினால் காைத்தை நீ க் கியவள் பாந்ைபமனும் பாெபமைாம் பூேணமாய் மாற்றி ட் ரட வாந்ை பமனும் விதனக ளினால் வாடாமல் ெிதைத்ை ன ரள 20. ெிதைத்ைவரள விதனகபளல்ைாம் ெிந்தைதயச் சீ ோகி வி தைத்ைவரள மாதயபயனும் மந்ைத்தை நீ க் கியவள் பதைத்ைவரள பேவெத்ைில் பாெத்தை மாற்றியவள் விதைத்ைவரள விழிப்பைனில் வீ ேமாய் ரைான்றி னரள 21. ரைான்றி னரள ைவபமனும் ைத்துவ மாய் பநஞ்ெபமைாம் ஊன்றி னரள ஒளியைனில் உளபமைாம் ஆட்பகாண் டு ரெர்ந்ைவ ரள சுழற்ெி வழி பெம்தமபகாண்டு வந்ைவ ரள பபய ர் ந் ரைைான் ரபைபமைாம் பாெமாய் மாற்றினவள் 22. பாெமாய் ரபைபமைாம் பேிபவன ரவ ப் பூத்ைவரள ரைெமாய் ெிந்தைைனில் தீ பமாய் நின்றவரள ரநெமாய் நேம்பினுக்குள் நாைமாய் ரைான்றியவள் வாெமாய் வானபமைாம் வாடாமல் சூழ்ந்ைவ ளாம் குண்ட லினி அந்தாதி 8 23. சூழ்ந்ைவ ளும் சுத்ைபமனும் சுழற்ெி ஒளி நைியாக ஊ ர் ந் ரைைான் உ ள் ளபமைாம் ஒளிபயனும் தீ ப மைா ய் வாழ்ந்ைவரள வானபமைாம் வாடாமல் நின்றவரள ைாழ்ந்ைவரள ைன்னுள்ரள ைத்துவ மாய் பூத்ைவரள 24. பூத்ைவரள பாெபமைாம் பவளமாய் மாற்றினவள் ொத்ைியமாய் ெிவ மைனில் ொந்ைி யதை ஊற்றியவள் ஏத்ைவரள எழுச்ெிபயனும் இதழைனில் நின்றவரள மூத்ைவரள பமௌனபமனும் முத்ைிதே தயக் காட்டி னரள 25. முத்ைி எனும் பமௌனத்ைில் மூைமாய் நின்றவரள ெித்ைி எனும் சுடபோளியில் ெிந்தை ைதன ஆட்பகாள் ள புத்ைி எனும் பூேணத்ைில் பாெத்தை மாற்றி நின்று ெிவத்ைி லுதற ைத்துவமாய் நிதையாக ஊற்றின ரள 26. ஊற்றி நேம்பினுக்குள் ஒளிபயனும் நாைபமைாம் மாற்றி மனைினுக்குள் மாதயதயச் ெிதைத்ைவ ள் ைான் ஆ ற் றி அகபமைாம் கருதண மதழப் பபாழிவித்து ரைாற்றி விழிப்பைனில் சுத்ைெக்ைி ஆனவரள 27. சுத்ை நைி சுழற்ெி வழி சூேியன் ரபாை பாய்ந் ரை ைா ன் முத்ை நைி மூைத்ைிரை பமௌனமாய் நின்றவரள ெித்ை நைி ெிந்தையினில் தீ ப மைா ய் பேவியவள் புத்ை நைி பாெபமைாம் பூேணமாய் மாற்றினவள் 28. பூேணி பாெபமைாம் பபாலிபவன மாற்றினவள் ொேணி ெிந்தையினில் ொந்ைிதய ஊற்றியவள் வா ரு ணி ரய வானபமைாம் வாடாமல் சூழ்ந்ைவரள ஆேணி யாய் அகபமைாம் ஆனந்ைம் பெய்ைவரள குண்ட லினி அந்தாதி 9 29. ஆனந்ைப் பபருபவளியில் அகபமைாம் நதன த் ைவரள ஞானத்ைின் ஒளியைனில் நாைமாய் ரைான்றியவள் ைா னந்ை ப் பேவெத்ைில் பாெமாய் ரைான்றிட்ரட ஊனந்ைம் உளபமைாம் ஒளிபயனச் சூழ்ந்ைவரள 30. சூழ்ந்ைபவாளி சுத்ைபமனும் சூேியனாய் பநஞ்ெபமைாம் ஊழ்ந்ைபவாளி உள்ளபமைாம் மதழபயனரவ நதனவித்து வாழ்ந்ைபவாளி வானபமைாம் வாடாமல் பேவியவள் ைாழ்ந்ைபவாளி ைன்னுள்ரள ைத்துவமாய் மைேந்ைனரள 31. மைர்ச் பொேியும் வனத்ைினிரை மனபமைாம் நதன வித்து அைர்ச்ெி எனும் ஆனந்ை ம் அகபமைாம் ஆட்பகா ள் ள விைர்ச்ெி எனும் விழிப்பைனில் வீ ெி ய ஒளியைனால் கிள ர் ச் ெி எனும் ெிந்தைய ைில் சுத்ைபநறி ைந்ைவரள 32. தூயபநறி ெிந்தையினில் சுடபோளி யாய் வீ ெி ய வள் மாயபநறி மாறினவள் மனைிதனச் சீ ோக்கி யவள் ஆயபநறி அகபமைாம் ஆனந்ைம் பெய்ைவரள ஓயாமல் நேம்பினுக்குள் நாைமாய் ரைான்றி னரள 33. நாை வாடிவானவரள நல்ைவரள கண்ணம்மா ஓைம் ரபா ல் ஓடுகின்ற என் உள்ளம் உனக்பகன்றாம் சீ ைம் ரபா ல் ொந்ைமாய் ெிேிக்கின்ற கண்களிரை கீ ைம் ரபா ல் பேவெமாய் பாய்ந்ைிடு வாய் என் னு யிரே 34. உயிேதுவாய் உளபம ல் ைாம் ஒளிபயன பேவினரள பெயைதுவாய் ெிந்தையினில் சுடபோளி யாய் வீ ெி ய வள் பம ய் யான பமௌனபமனும் முத்ைியி ரை நிதைப்பவரள நேம்பினுக்குள் நாைாந்ைம் நவி ன் றிடரவ வந்ைவரள குண்ட லினி அந்தாதி 10 35. நவிைத் ைகுரமா நேம்பினுக்குள் நாைமாய் ரைான்றி கவிைத் ைகுரமா கருதணபயனும் க ன் னிதக தய பவிைத் ைகுரமா பேவெ ப் பாெமாய் வந்ைவதள சுவிைத் ைகுரமா சுத்ைபமனும் சூேிய ஒளியவதள 36. சூேிய நாடிவழி சுழற்ெி வழி சுத்ைம ைா ய் மாேிபயனும் மாயபமைாம் மாற்றிபயழும் ஒளியவரள ைாேகமாய் ைத்துவத்ைின் ைாழ்விதன கள் நீ க் கியவள் பாேபமனும் பாெபமைாம் பஞ்ொகச் பெய்ைவ ளாம் 37. பாெமாய் பேி வாய் வந்து பவளமாய் பநஞ்ெில் நின் று ரநெமாய் நேம்பினுக்குள் நாைமாய் ஒலித்ைவரள ரைெமாய் ெிந்தையினில் ரைவி எனத் ரைான்றின ரள வாெமாய் வாழ்பவைாமும் வானமா க விேிந்ைனரள 38. வனத்ைிதட மேம் ரபாை வாழ்பவைாம் நிழைளித் து ைனத்ைினில் ொந்ைபமனும் ைாேமாய் நின்றவரள இனத்ைிதட ஒளியைனால் ஈேமாய் நதனயச் பெய் து மனத்ைினில் பமௌனபமனும் முத்ைமாய் மைர்ந்ைவரள 39. மைர்கின்ற மைேதுவாய் மன மதுவும் மணம்பபறரவ அைர்கின்ற ஒளியைனால் அகபமைாம் ஆட்பகாண் டு துைர்கின்ற ெிந்தையினில் தூய்தம தய பேவவிட்டு விைர்கின்ற மாயபமைாம் வீ ெி யுள்ரள ஒளி ர் பவரள 40. வீ ெிய நிைபவாளியில் வியப்பபனும் ொந்ை முடன் ரப ெிய நாைபமனும் ஒளியைனால் பநஞ்ெம ைில் பாெபமனும் பனிமூட்டம் பேிபவன ரவ மாற்றி ட் ரட ரைெபமனும் ைத்துவத்ைில் ரைவி என மைர்ந்ை ன ரள குண்ட லினி அந்தாதி 11 41. மைர் கேத்ைால் மன மைதன ஆட்பகாண் ட என்னவளும் அைர் முகத்ைால் ஆனந்ைம் ப ேவிடரவ பெய் ை னரள கதட விழியில் ெிந்தை யதைத் தூய்தமயாக்கி என்னுள்ரள முப்பபாழுதும் நாை மைா ய் நிமிர்ந்பைழு ந் ை ஒளி யானாள் 42. எழுகின்ற ஒளியைனால் எண்ணங்கள் துளிர்வித்து விழுகின்ற மனைினுக்குள் ொந்ைபமனும் வித்ைிட்டு ைழுகின்ற நேம்பினுக்குள் ைத்துவத்தை மைேத்ைிட்ரட பழுகின்ற பாெபமைாம் பேிபவனரவ காப்பவரள 43. பேிவுடரன பாெபமைாம் புனிைமாய் மாற்றினவள் கருதணபயனும் கைிபோளியில் கனிபவன நின்ற ன ரள சுருைிபயனும் சுழற்ெியி ரை சுத்ைமாய் ரைான்றி ட் ரட ைிருபவனும் ெிந்ைதனயில் ைிகழ்வைாய் விளங்கினவள் 44. ைிகழ்கின்ற ைிருவுள்ளம் ெிந்தையில் ஒளியா க அழகான ொந்ைபமனும் அதைகளாய் பேவி ய வள் மழதை யாய் பநஞ்ெினி ரை பமௌனமாய் நின்றவரள பேிபவ ன் னும் நிழலி னிரை பாெமாய் மைர்ந்ைவரள 45. நிழபைனரவ பைாடர்கின்ற பவமைதன ரபா க் கிடரவ அழபைனரவ சுடபோளியில் அகபமைாம் சுத் ைிக்க ைழபைனரவ ெிந்தையினில் ைத்துவ த் தை விளக்கிடரவ குருபவனரவ மன த் ைி னிதட பமௌனமாய் நின்றவரள 46. பமௌனமரை பைிபைன்று விேைமதை க் பகாண்டவேின் இடபாகம் கைந்ை பபான்ரன அகபமைாம் ஆட்பகா ள் ள ஒளி பவளி யாய் எம்முள் ரள அடங்காை ப் பபருபவளியாய் ஆனந் ைச் ெிந்ைதனயி ரை ரைவி எனத் ைிகழ் ப வரள குண்ட லினி அந்தாதி 12 47. ைிகழ்கின்ற ைிருவடிவில் புகழ் பபற்ற நாயகியாம் காஞ்ெி நகர் ரமவுகின்ற பேமான ைாயவளாம் உேமாக ஊறி பநஞ்ெில் ைிடமாக அமர்ந்ைவளாம் கேம் ரெர்த்து அவள்பாைம் பற்றிடுரவாம் உய்வைற்ரக 48. உய்வைற்ரகார் வழியுண்டு அறிந்ைிடுவாய் நன்ரனஞ்ரெ பமய்வழியில் பமதுவாக பமௌனமாய் பெல்லுவரை பெய்வபைல்ைாம் சுத்ைபமன ெிந்தை யதைச் சீ ோக்கு பபாய்யில்ைா பூேணிதய பூேணமாய் காண்பைற்ரக 49. காண்பைற்கு கண்ரகாடி ரபாைாது ரபாைாது மாண்பைதன பகர்ந்ைிடவும் நாவைனால் ஆகாது ஊனதுவாய் உதேந்ைிருக்கும் ைாயவளின் வடிவழதக யாபனதுவாய் பகர்ந்ைிடுரவன் வாக்கதுவும் அவள்ைாரன 50. வாக்கைதன ைந்ைிட்ரட தீ க் கைிோய் ஒளிர்விப்பாள் ரபாக்கைதன மாற்றமல் ஏற்றமதை நல்கிடுவாள் ஆக்குகின்ற பெயபைல்ைாம் அன்தனயவள் லீ தையன்ரறா அவளுதேயும் ஊேைற்கு காஞ்ெிபயன பபயேன்ரறா 51. ஊர் எனும் உள்நிைத்ைில் பபயர் எனும் பேவைா க ஓர் ஒளியாய் நிமிர்ந்ைவரள நாை மைா ய் உரு க் பகாண்டு சீ ர் எனும் பெயல்களி ரை ெிந்தை எனும் ொந்ை முடன் ைாேபமனத் ைிகழ் பவ ரள ைத்துவத்ைின் ரபபோளிரய 52. ஒளியளிப்பாள் வளம் பபறரவ வாக்கினிரை வந்துைித்து வழிபயமக்கு வாழ்வினிரை கருதணயினால் காட்டிடுவாள் மாற்றிடுவாள் வினயைதன ஆனந்ை ப் பபருபவளியாய் ஆக்கிடுவாள் ெிவபமனரவ ைிரு வான ைாய வளும் குண்ட லினி அந்தாதி 13 53. ைாயவளும் அருளளிக்க ைழுவிடுவாள் பநஞ்ெபமைாம் மாயபமனும் மதறபதடதய மாய்ைிடுவாள் ஞானமைால் நவிைத்ைகும் நாயகியின் ைிருவுருதவ ெிந்ைிக்க பபருபவளியில் பேிபூேணமாய் நிதற த் ைிடுவாள் ைாயவளும் 54. பூேணி யாம் பேமெக்ைி புவிபயைாம் காத்ைிடுவாள் சூேபேனும் பகாடுங்கூட்டம் ரைாளடித்துத் ைாழ்த்ைி யவ ள் வீ ேபமனும் ஒளியாரை வியப்புற ரவ ெஞ்ெலிப்பாள் ஆேணங்கள் புகழ்கின்ற அழகிபயன முன்நிற்பாள் 55. முன்வந்து அருளளிக்க முதளத்ைிடுவாள் பநஞ்ெபமைாம் துன்பங்கள் நீ ங் கிடரவ தூய்தமயாய் புைப்படுவாள் புன்பட்ட பாவங்கள் பபாலிவாக மாற்றிடுவாள் இன்பத்ைின் விதளயாடல் எங்பகங்கும் நிகழ்த் ைிடுவாள் 56. நிகழ்கின்ற பெயபைைற்கும் புகழ் ெக்ைிக் காேணரம அவளாரை இயங்குகின்ற அகிைம து ம் ஒளி ர் கிறரை வழிகாட்டும் ஞானபமைாம் வானகத்ைில் பேவிடுரம ைிகழ்கின்ற ைிருவுருவம் ெிந்தையினில் நிதைபபறுரம 57. பபருவபைல்ைாம் அவளருரள ைருவபைல்ைாம் அவ ளுருரவ கருவாக்கி உருவாக்கி கனிந்ைிடும் ஞானபமைாம் ைிருவுருவ ச் ெிந்தையினில் பைளிவாகப் புைப்படுரம அருள்வழியில் ஆனந்ைம் அகபமைாம் பேவிடுரம 58. பேவிடுரம நாடி வழி பாய்ந்ைாங்ரக ஓடிடுரம ரகாடிரகாடி உயிேைனில் உ ட் பபாருளாய் கைந்ைிடுரம ரமானநிதை கூடிட்டால் ரமாகனச் சுந்ைேியின் ஓட்டத்தை காண்பதும் எளிைாரம எளிைாரம குண்ட லினி அந்தாதி 14 59. எளிைாம் உணர்வைற்ரக எளிதமயாய் பநஞ்ெபமைாம் அளவில்ைா ஆனந்ைத்தை அகபமைாம் நதனயிடுரம ஒளியைனில் ஓட்டபமைாம் ஓேமாய் சுழன்றிடுரம ைிருவுருவம் ெிந்தையினில் பைளிவாகப் புைப்படுரம 60. புைம் பபயே ைாயவளும் உேகமைாய் ஊர்ந்ரைைான் குைம் ரெே ஏறிடுவாள் குைபைிதயக் கைந்ைிடரவ மைமதுவும் தீ ர் ந் ை பின்ரன மாயத்ைிதே விைகுமான்ரறா அக்கணத்ைில் கண்டிடைாம் என்னவளின் முழுவுருதவ 61. நிை பவாளியா ய் உைித்ைாங்ரக முகிழ்நதகயாள் ஆட்பகாள்வாள் முதனப்பின்றி கிட்டிடுரமா இப்ரபறும் யாவருக்கும் மானுடரம ரகட்டிடுவாய் மாைேெி குைம் ரெே மாைவங்கள் ரைதவயில்தை மாைா என விளித்ைி ட் ட ரை 62. விளித்ைவுடன் வேமளிக்கும் வியப் பான ைாயவ ளும் பைளி ந் ைிட்ட ெிந்தைைனில் வந்துைிப்பாள் ஒளியாக மயக்கங்கள் விைகிடரவ மாயத்ைிதே கிழி த் ைி டுவாள் அக்கணத்ைில் மதற ப் பில்ைா அருள்வழி யும் ைிறந்ைிடுரம 63. வழி முழுதும் ஒளி யதுவும் வானகத்ைில் பேவிடுரம எ ழில்மிகு கா ந் ைியினால் பநஞ்ெபமைாம் ஒளிபபறுரம ைழல்ரபாலும் சுடபோளியில் ைானாகரவ பைளிவாகு ம் வழிபநடுகப் பயண மதும் ஆனந்ைமாய் நிதறந்ைிடுரம 64. நிதறந்ை அந்ை பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைியாய் ஒளிர்ந்ைிடுரம ைிறந்ைிடுரம ெிந்தையினில் தீ பபமனும் அருட்பபாலிரவ பேந்ைிடுரம புவிபயைாம் பாெபமனும் பேவெரம உணர்பவைாம் அரு ள் வழி யாய் அகபமைாம் மைர்ந்ைிடுரம குண்ட லினி அந்தாதி 15 65. அகமதுவும் குளிர்ந்ைிடரவ அருபளாளியால் பநஞ்ெபமைாம் முகில்ரபாைச் ொந்ைியுடன் மூடியிடும் எண்ணபமைாம் ைிகழ்வபைாரு தீ பபமன ெிந்தையினில் எழுந்ைிடுரம அவளருளின் ஓட்டபமைாம் அதைபாயும் நாைபமைாம் 66. பாயுபமாளி எந்ைனுக்குள் பேவெமாய் பேந்ைி ட் ரட தூய்தம யுடன் ெிந்தையினில் துளிர்விடும் உணர்பவைாம் அருள்ைிதேயில் எழு பமா லி யாய் அகபமைாம் இதெ க் கின்ற நாைபநறி ஆனதுவும் அழகியாய் அதமந்ைவரள 67. பநறியதுவும் பைேியாமல் குறியதுவும் இல்ைாம ல் ைறியைனில் நூல்ரபாை பைாடர்கின்ற பிறவிகளும் கேியைனின் உேிரபார்த்தும் நாயகேின் மதனயாதள அறிகின்ற அத்ைினரம அகலுமன்ரறா அவளருளால் 68. அருபளல்ைாம் அவள்ைாரன அக த் துள்ளும் அவள்ைாரன மருபளல்ைாம் விைகிடரவ மாயத்ைிதே கிழி த் ைிடுவாள் உருவமாய் உணர்வைற்ரக உ ள் ள மதை ைிறந்ைிடு வாள் அழகியாய் அதமந்ைவரள ஆழபமனும் பநறியது வாய் 69. ஆழமாய் அறிந்ைபைவர் அமுைவல்லி பாைமதை குவிமுதையாள் ைிருந்ைாளும் பைளிவாகத் பைேிவபைான்றா! ஆனாலும் நம்பபாருட்டு அவள் வருதக விந்தையன்ரறா ரைனாலும் பாைாலும் நதனந்ைிடுரவாம் ைாளைதன 70. ைாளாைத் துயேமதும் மாளாை விதனயதுவும் ைக்கனவன் மகளவளின் ைாள் ரெேத் தீ றுமன்ரறா ஆைலினால் ரெர்ந்ைிடுரவாம் அபிோமவல்லி பைம் ஆைேவும் அேவதணப்பும் கிட்டிடுரம அவ்விடத்ைில் குண்ட லினி அந்தாதி 16 71. விடமுண்ட நாயகேின் குேல்வதளதய பிடித்ைழுத்ைி அண்டங்கள்ைதன காத்ை ஒளடைமும் நீ யன்ரறா விதனபயன்னும் பபருபிணிதய ரவறருக் க கே மரு வாய் துதணவருவார் யாருமில்தை எமக்கிந்ைக் காெினியில் 72. காெினியில் நின்றவரள கருதணபயனக் கைிர்விடுவாள் ஆதெபயனும் பாெபமைாம் அருபளனரவ மாற்றிடுவாள் ெந்ைைமாய் ெிந்தையினில் ொந்ைிபயனும் நிம்மைி தய ரைெபமைாம் ைருவிப்பாள் ரைவி பய னும் தூய ஒளி 73. ஒளிபயனும் பபரு வு ருவில் கலிதீே வந்துைித்து அகபமைாம் அதமைியரை வழிந்ைிடரவ பெய்ைிட்டு விதனபயனும் பிணியைதன விைக்கி ட் ட நாயகிரய பேமனுடன் இதணந்ைவரள பார்வைிரய ெேணமம்மா 74. ெேண்புகுந்ை அடியாற்கு விண்ணுைகும் ைருமந்ை இருைாள்கள் பிடித்ைிட்ரடன் இருதமகள் அன்றிடரவ அகைாை நிதைரவண்டி அதழக்கின்ரறன் நித்ைதனரய அகம் குளிே பாோரயா அன்தனமடி ைாோரயா 75. மடிமீது அமர்த்ைிபயதன மகரனபயன்றதழத்ைிட்டால் மனைிற்ரகார் குதறவருரமா முத்துப்பல் உைிர்ந்ைிடுரமா ஏனின்னும் ைாமைரமா என்னயதழக்க நிந்ைனுக்கு சீ க் கிேமாய் எதனயதழத்து ெிவானந்ைம் நல்கி டுவாய் 76. ெிவெித்ைம் எனதுபவன்று எந்ைனுக்கு உதேத்ைிடரவ அறிபவாளி யாய் பேந்ைைனால் அகபமைாம் பைளிவதுரவ மருபளனும் இருள் விைக மனபமைாம் நிம்மைிரய அவளருளால் ஆனந்ைம் அழிந்ைிடா நிதைதமயரை குண்ட லினி அந்தாதி 17 77. நிதையைதன உயர்ைிடுவாள் பநறியது வும் உணர்த்ைிடுவாள் ெிந்தையினில் நிம்மைி தய மைர்ந்ைிடு வாள் குதறயாமல் விைகிடுரம விதனயைனால் அகபமைாம் ஒளிபபறுரம அழகியாய் அதமந்ைவ ளின் பாைமதும் அருள்பேப் பும் 78. பேபவளியில் பேந்ைவளாய் பேபமாளியாய் நின்றவரள அண்டபமைாம் ஆட்பகாண்டு அகபமைாம் நிேப்பிடுவாள் ெந்ைைமாய் ெிந்தையினில் ொந்ைிபயனும் நிம்மைிரய அவளருளால் ஆனந்ைம் அழியாை நிதைதமயரை 79. நிதைதமய தும் கிட்டிடுரம உயர்வாக அவளருளால் அகபமைாம் ஒளிர்ந்ைிடரவ அண்டபமைாம் அதமந்ைிடுரம ெிவெித்ைம் மைர்ந்ைிடரவ ெிந்தையினில் ொந்ைியரை பபாங்கிடுரம என்பறன்றும் அழியாை ஆனந்ை ம் 80. அழியா விேைர்ைன் மதனயாரள ரகட்டிடுவாய் அருபளாளிரய அகபமைாம் அதமைிபயனும் நிதை யுட ரன விதனபயனும் பிணியைதன விைக்கிடும் நாயகிரய ெிவெித்ைம் என பை ன் று ெிந்தையினில் உதேத்ைிடுவாய் 81. உதேத்ைிட்ட அக்கணரம உள்ளம் துளிர் பேவிடரவ மருளின் பிதண ெிைறிடரவ மனசுழற்ெி நின்றிடரவ பேந்ைிடும் ரொைிபயன பாெபமனும் பநறி பைளிவாய் ஒளி வடிவாய் என்னுள்ரள பைளிவான வழிகாட்டு 82. வழிகாட்டும் குருபவனரவ மனபவளியில் நின்றவரள பேி ரவா டு பொற்கள்பொை பசுதமைரும் உணர்வதுரவ மருள்கடந்து பநறி பைேிந்து மைர்கின்ற பைளிவதுரவ அழகியாய் அகத் துைித்து அறிபவாளிதய விதைத்ைிடுவா ய் குண்ட லினி அந்தாதி 18 83. விதைத்ைைனின் ரவோக இ ருப்பவ ளும் நீ ைாரன என்னுள்ளம் முதளத்ைதுரவ ரவபேடுத்து பநறி வளே விண்மீனாய் விேிந்ைதுரவ மதறபபாருதள நன்குணே அறிபவனும் நைி ரபாை அழுத்ைமாய் ஓடுகின்றாய் 84. ஓடுரமாட்டம் ஓய்வபைன்று உணர்பவழும் நைிரபாரை வழிகாட்டும் ஒளிவழியில் ரவபேடுக்கும் பநறியதுரவ மதறபமாழிகள் மிைந்ைிடரவ மன மதுவும் ந ைிபயன ரவ ைங்காமல் நகர்ந்ைிடு ரம ைத்துவத்ைின் நுண்தமைதன 85. ைதனச் ரெர்ந்ை மாந்ைற்கு புகலிடமாய் இருப்பவரள நிழபைனும் பநறி ரபாை பநஞ்ெினி ரை நிதைத்ைவரள மதறபமாழிகள் துளிர்த்ைிடரவ மனபவளியில் விேிந்ைவரள அறிபவாளியாய் நைிரபாை அழுத்ைமாய் பாய்ந்ைவரள 86. பாய்ந்து வரும் கங்தகயைாய் பேிசுத்ைம் பேப்பிடுவாள் பநஞ் ெமதும் நனிபபறரவ பநறிபயனும் ஒளி வீ ெி மதறபமாழிகள் நன் பகா லிக்க மனபவளியில் நின்றிடுவாள் ைன்னிதைத் பைளிவைற்ரக ைதடயின்றி நகர்ந்ைிடுவாள் 87. நகேத்ைில் நதமச்ரெர்க நங்தகயவள் உடன்வருவாள் பாதைபயனும் ஒளிக்கைிோய் பேந்ைிடும் பநறியதுவா ய் மனபவழுச்ெி மைர்ந்ைிடரவ மதறபமாழிகள் ரபெிடுவாள் பவபமன்னும் பகாடும் பவய்யில் ைணிக்கின்ற நிழ ைாக 88. நிழைாகத் பைாடருமிந்ை விதனக்கூட்டம் வீ ழ் ந் ைிடரவ உளபமங்கும் ஒளிர்ந்ைவளாய் உணர்பவழுச்ெி ைந்ைிடுவாள் ெிந்தையின் ஓேபமைாம் சீ போளியாய் பேந்ைவளாய் பநறிபயனும் ஒளிக்கைிோய் பநஞ்ெினி ரை நிதைத் ைிடுவாள் குண்ட லினி அந்தாதி 19 89. நிதைத்ைிட்டு நீ யுபமன்னுள் பநஞ்ெபமைாம் ஒளிர்ந்ைிடரவ மதறபமாழிகள் உணர்ந்ைிடரவ மனபவளியில் மிைந்ைிடரவ பாதைபயனும் நுண்தமயிரை பேந்ைிடும் ெிந்தையைாய் உணர்பவழுச்ெி ஊட்டிடுவாய் உயிேினி ரை ஒளிவதளயாய் 90. வதளக்தகயால் அபிநயமும் காட்டுைாலும் வீ பனன்று ைிருப்பாைதூளியரை ரவண்டும் வேம் அளித் ைி டரவ தகபகாடுத்து எதமத்தூக்க மறந்ைதனரயா பமல்லியரள என்குதறயும் நின்குதறரய ஆைலினால் ஆைேிப்பாய் 91. ஆைேிப்பார் யார்வுளரோ அழகியவள் நீ யின்றிரய ைாங்கபவாணா விதனமுழுதும் ைளர்வபைனும் ைருணமிரை பாதைபயனும் ஒளிக்கைிர்கள் பார்தவயினில் மதறந்ைிடரவ உயிேினிரை நிழபைன ரவ உதறந்ைவரள நிதனவாரய 92. நிதனவாரை வாடுகின்ரறன் பநஞ்ெபமைாம் பநருப்பதுவாய் மதறந்ைவரள நீ யின்றி மனபவளியில் மிைக்கின்ரறன் பாதைபயனும் ஒளிக்கைிர்கள் பார்தவயினில் ெிதைந்ைிடரவ உயிேைனுள் பைிந்ைவரள அருளாரயா எந்ைனுக்ரக! 93. ரகள்வேவர் இடபாகம் கைந்ை பபான்ரன நீ யன்றி உணர்பவழுச்ெி ஏைிங்ரக உயிேினிரை வாடுகின்ரறன் பாதைபயனும் நுண்தமயிரை மதறந்ைவரள அருபளனும் ஒளிக்கைிோய் அக ம் ரெர்ந்து எம்முள்ரள நிதைத்ைிடுவாய் 94. எம்முள்ரள நுதழந் ைிட்ரட பைாடர்கின்ற நிழபைனரவ அருவுரு வ நாைபமன அகபமங்கும் பேந் ரைைான் ெிந்தை யை ன் பாதைபயல்ைாம் சீ போளியாய் விேிந்பைமக்கு ைத்துவ த் தை ைந் ைிடுவாய் ைா ரய நீ வாழியடி குண்ட லினி அந்தாதி 20 95. அடி சூழ்ந்ை ரைவருக்கும் மூவர்க்கும் அருளைதன ஈந்ைவரள கடிமனமும் ஏரனாபொல் என்னிடத்ைில் பெய்ைிட்ட பிதழயைதன மன்னித்து அருளுகரவ ைாய்தமக்கு அழகதுரவ ஆைலினால் எதமரயற்பாய் 96. பாயுபமாளி நீ ைாரன எனக்குள்ரள என்பறன்றும் நிதைத்ைிடும் பநஞ்ெபமைாம் நிம்மைியாய் நதனந்ைிடரவ அறிபவாளியின் ஆழபமன அகத்ைி ரை விேிந்ைவரள பேமான நுண்தமபயன ைதழத்ைவரள அருளா ரயா 97. ைதழத்பைன்னுள் ஆல்ரபாை வளருகரவ முப்ரபாதும் அறிபவாளியின் ஆழபமன அகத்ைி ரை விேிவாக ச் சுழல்கின்ற உயிரோட்டம் சுடபேன ரவ பேந்ைிடரவ ஒளிப்புனைாய் எம்முள்ரள ைங்கி நீ யும ருளா ரயா 98. ைங்கு கங்தக ெதடயாேின் மங்காை மாட்ெிதமரய அருள் பவள்ளரவாட்டபமன அமுைமாய்ச் சுழல்கிறரை பநஞ்ெபமைாம் நிதறந்ைவரள நிர்மதைரய நீ யன்றி உயிேினிரை ஒளியதுவும் ஏைிங்ரக ெக்ைியரள 99. ெக்ைி ெக்ைி ெக்ைிபயன்று முப்ரபாதும் ஏத்ைி ட் டால் முக்ைியதும் தகச்ரெரும் எத்ைிக்கும் பெல்ைாமல் வாக்கிற்கு எட்டாை எழிலுருவாம் ரொைியதை ெேிபாைி வடிவினிரை காட்ெியதும் கண்டிடைாம் 100. கண்ட காட்ெி மாறாமல் நிதைத்ைிருக்க வழியுண்டு கவனத்தை மூச்ெைனில் கைந்ைிட்டால் ரபாதுமன்ரறா அத்ைன்மடி அமர்ந்ை பபாருள் அப்படிரய விளங்கிடரவ ைப்பாமல் ரயாகமதை தகக்பகாள்ரவாம் மூைமைாய்